BALABALA BAMBALUNA

ΜΙΑ ΤΕΛΕΙΑ, ΥΠΕΡΟΧΗ, ΤΡΥΦΕΡΩΤΑΤΗ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΟΥ ΚΛΑΣΙΚΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ "THE WATER BABIES" ΤΟΥ CHARLES KINGSLEY, ΑΠΟ ΤH ΦΩΤΟΓΡΑΦΟ ZENA HOLLOWAY!

2009-02-13T22:40:00.005+02:00

13 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2009 ΚΑΙ ΗΜΕΡΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ. ΚΑΙ... ΑΧΑ! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΞΗΜΕΡΩΜΑ! ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΗ ΝΩΡΙΣ, ΟΥΤΕ ΚΑΝ 11 ΤΟ ΒΡΑΔΥ!
----------------------------------------------------------------------------------------------------
Το πασίγνωστο αγγλικό παραμύθι "The Water Babies. A fairy Tale for a Land-baby" γράφτηκε από τον Charles Kingsley για τον μικρότερο του γιο, το 1863. Το δίδαγμα του παραμυθιού είναι τρυφερό και πολύ σωστό: να συμπεριφέρεσαι στους άλλους όπως θα ήθελες να συμπεριφέρονται εκείνοι σε σένα.
Πρόκειται για τις υποβρύχιες περιπέτειες του Tom, ενός αγοριού που καθαρίζει καμινάδες, που πέφτει μέσα στο πόταμι, την ώρα που έπαιζε με ένα κοριτσάκι της ανώτερης ταξης, την Ellie. Ο Tom μεταμορφώνεται σε ενα "Water Βaby" και ξεκινά ένα επικό ταξίδι, συντροφιά με παράξενα πλάσματα της θάλασσας και τις νεράιδες Mrs Doasyouwouldbedoneby και Mrs Bedonebyasyoudid.

Η γνωστή φωτογράφος Zena Holloway, που ειδικεύεται στις υποβρύχιες φωτογραφήσεις, ανέλαβε να κάνει μία σειρά φωτογραφιών για το παραμύθι, και με τη βοήθεια της εικονογράφου Heidi Taylor, επέτυχε ένα θαυμάσιο, ονειρικό και πραγματικά παραμυθένιο αποτέλεσμα.

Καλό σας ταξίδι!

Tom and his companion went on until they reached the Arctic Ocean

"Tom? Tom...where are you? I can't see you!" cried Ellie

Tom learned an important lesson that day. And he didn't torment creatures for a long time after

Up they swam a thousands fathoms, past rainbow shrimps and jellyfish

To the sea, to the sea

"Please don't hurt me!" cried Tom

It never occured to Tom that he might treat apprentices better than Grimes treated him

The Whale laughed violently, coughing up all the creatures he'd swallowed that morning

On crisp, clear nights watch carefully and you may well see Tom and Ellie floating across the sky

A white marble lady on a white marble throne. Mother Carey

Tom wiped Grimes's face but the soot wouldn't come off

"Who are you my little one?" asked Mrs Doasyouwouldbedoneby

"Tom, you 're all prickly", said Mrs Doasyouwouldbedoneby

They had reached the Other-End-Of-Nowhere

I've been looking for you for such a long time!

A towering green wave crashed over the deck and swept them all into the sea

"Don't hide! I do so want someone to play with", pleaded Tom

"I must be clean, I must be clean", cried Tom in his delirium to the grey old teacher

"Remember, those who wish to be clean will be clean, and those who wish to be dirty will be dirty", said old Mother Carey

The river fairies had taken the poor little sweep and transformed him into a tiny Water Baby

"Get to work, boy", spat Grimes

On snow-white covers sat the most beautiful girl he'd ever seen

He lay down and plunged his face into the clear water

And now he was free to swim away

Tom swam away, sulky and lonely

"Come out, or else!", said the wicked otter

When he woke, he gasped as he saw a powerful fish, shining silver

Down, down, down into a deep, dark pool

"Have you seen the Water Babies?", Tom asked

"Yes, I've seen Water Babies often enough", answered the lobster

Over the hills, across the sea, and up into the clouds

Tom was convinced it was too late for his friend

The Water Babies appeared, shouting and playing

Day after day the Water Babies danced and played together

"You must learn to think of others", said Mrs Bedonebyasyoudid

The candies tasted bitter, but he ate them anyway

The little girl taught him many things

A school of dolphins

"Go to the All-Alone-Stone and ask the Great Auk", said the king

"But there are no such thing as Water Babies". How do you know that?

ΟΝΕΙΡΑ ΓΛΥΚΑ, BALABALA BAMBALUNA.
----------------------------------------------------------------------------------------------------

"ΑΑΑΧ, ΘΑΛΑΣΣΑ, ΠΙΚΡΟΘΑΛΑΣΣΑ, ΓΙΑΤΙ ΝΑ Σ' ΑΓΑΠΗΣΩ?!" Ο ΣΕΒΑΧ Ο ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ, ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ ΛΟΙΖΟΥ. AΠΟ ΤΑ ΠΛΕΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΜΟΥ ΚΟΜΜΑΤΙΑ!

2009-02-09T04:20:00.007+02:00

ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΔΕΥΤΕΡΑΣ, 9 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2009. ΗΤΑΝ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΑΥΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΕ PLAYLIST ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΑΛΛΟΤΕ ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΑΚΑ. ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ PLAYLIST ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓHΣΕ ΠΟΤΕ ΣΩΣΤΑ! ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΧΑΘΗΚΑ, ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΜΟΥΣΙΚΕΣ! ΣΙΓΑ ΟΜΩΣ ΜΗ ΔΕ ΞΑΝΑΓΥΡΙΖΑ!!! ΧΙΧΙ!
ΚΑΛΗΝ ΗΜΕΡΑ, ΩΡΕ!!!
--------------------------------------------------------------------------------------------------------

(ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΤΕ ΠΡΩΤΑ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ PLAYLIST ΜΟΥ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑ ΑΥΤΟΜΑΤΑ, ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΤΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΑΛΦΑΔΙ)

TO ΙΔΙΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΘΗΒΑΙΟ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΣΤΙΣ 30 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΤΟΥ 2007, ΣΤΟ PALAIS DES SRORTS. ΣΕ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΜΑΝΟ ΛΟΙΖΟ:

MOSCOW UNDER SNOW, 1908!!!

2009-02-01T02:03:00.011+02:00

ΤΙ ΩΡΑ ΝΑ ΝΑΙ ΑΡΑΓΕ? ΤΙ ΩΡΑ ΝΑ ΝΑΙ ΑΡΑΓΕ? ΔΥΟ ΚΑΙ ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΕΙΝΑΙ, ΒΕΒΑΙΑ!! ΣΑΣ ΕΧΩ ΕΤΟΙΜΑΣΕΙ ΠΟΤΕ ΠΟΣΤ ΑΛΛΗΝ ΩΡΑΝ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ, Ε?! Ε?! JAMAIS!
---------------------------------------------------------------------------------------------

(ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΤΕ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ, ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ, ΑΠΛΗ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΤΕ ΜΕ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΜΠΛΟΓΚ ΜΟΥ. ΜΕ ΤΑ ΔΥΟ ΠΡΩΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΠΟΥ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΑΙΡΙΑΖΟΥΝ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ)

ΜΟΥΝΟΠΑΝΑ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΙ!

2009-01-11T03:21:00.055+02:00

11 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ. ΗΜΕΡΑ ΚΥΡΙΑΚΗ. ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ, ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΗΛΙΟΛΟΥΣΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ.
--------------------------------------------------------------------------------------------------

Ο ΝΟΡΒΗΓΟΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΠΟΥ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΣΤΗ ΓΑΖΑ ΚΑΙ ΣΥΧΝΑ ΤΟΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΝΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΚΑΜΕΡΕΣ, MADS GILBERT.

ΟΧΙ. Η ΛΕΖΑΝΤΑ "ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ" ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΠΕΡΙΣΤΑΣΗ. ΤΟΥΝΑΝΤΙΟΝ, ΠΟΛΛΑ ΛΟΓΙΑ (ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΜΑΛΛΙΑΣΕΙ Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ), ΠΟΛΛΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΠΟΛΛΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ.

Β.Β.

ΠΑΝΩ ΑΠΟ 10 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΧΟΥΝ ΔΕΙ, ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ, ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ! ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ, ΙΔΟΥ Ο GREGORY COLBERT!

2009-01-07T23:05:00.019+02:00

ΠΛΗΣΙΑΖΟΥΝ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ ΓΙΑ ΠΕΜΠΤΗ 8 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2009. Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΑΝΟΙΧΤΗ ΜΕ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΑΒΙΑ!
ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΑΡΕΑ ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ!
ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ!

(ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΠΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΛΙΚΑΡΕΤΕ ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΥΤΕΣ!)
-----------------------------------------------------------------------------------------------
To date, the exhibition of the art work of photographer Gregory Colbert,under the title "Ashes and Snow", has received over 10 million visitors in 4 continents making it the most attended exhibition by a living artist in history!

Gregory Colbert's "Ashes and Snow" is an ongoing project that weaves together photographic works, 35mm films, art installations and a novel in letters.The Nomadic Museum, a temporary structure built specifically for the exhibition, is the permanent travelling home of Ashes and Snow.
With profound patience and an unswerving commitment to the expressive and artistic nature of animals, Colbert has captured extraordinary interactions between humans and animals.

“In exploring the shared language and poetic sensibilities of all animals, I am working towards rediscovering the common ground that once existed when people lived in harmony with animals. The images depict a world that is without beginning or end, here or there, past or present.”
Gregory Colbert's exhibit "Ashes and Snow" is a must-see: a triumph of beauty, a celebration of an out-of-time nature-man communion!

The photographic artworks of Gregory Colbert explore the poetic sensibilities of animals in their natural habitat as they interact with human beings. No longer shown as merely a member of the family of man, humans are seen as a member of the family of animals.

Throughout history, our relationship and understanding of animals has been rooted in myths and legends. Until now these narratives have been specific to cultures, regions or tribes. The one-hour Ashes and Snow film and two 9-minute film haikus bridge geographical and cultural boundaries, connecting modern man with the totemic animals that touch our spirit.
Colbert, who calls animals "nature's living masterpieces," chose to film animals in their native habitats in an effort to be true to each animal's voice. The film can be viewed as a work of art as well as a poetic field study.

None of Colbert's images have not been been digitally collaged or superimposed. He claims to realize without artificial light, without computer graphics nor digital tricks, and without employing tamed animals (this last claim is controversial).
They record what the artist himself saw through the lens of his camera. While Colbert uses both still and movie cameras, the images are not stills from the film.

"For the last 15 years I've been an apprentice to nature, collaborating with 35 species", Colbert says. The animal subjects of the photographs and films include interactions with both wild animals and also those that have been habituated to human contact.
And these animals are: Asian elephants. Sperm whales. Humpback whales. Royal eagles. Manatees. Peregrine falcons. Gyr falcons. Elands. Baboons. Cheetahs. Meerkats. African wild dogs. Pilot whales. Harris hawks. Sacred ibis. Antigone cranes. Caracals. Orangutans. Rhinoceros hornbills. Gibbons. Saltwater crocodiles. Samba!

Colbert’s epistolary novel is a fictional collection of letters written by a man to his wife over the course of a yearlong journey. The source of the title, "Ashes and Snow", is revealed on the 365th day of writing. Ashes and Snow, A Novel in Letters, was first published in 2004. The title "Ashes and Snow" suggests the ideas of beauty and renewal. Colbert’s photographs and one-hour film loosely reference the traveler’s encounters and experiences described in the letters.

Canadian-born artist Gregory Colbert began his career in Paris making documentary films about social issues. Filmmaking led to his work as a fine arts photographer, and the first public exhibition of his work was held in 1992 at the Musée de l’Elysée in Switzerland.

For the next ten years, Colbert showed no films and exhibited none of his art. Instead, he travelled to the end of the world, to deserts and jungles and under the surface of oceans, in search of images capable of representing wondrous interactions between human beings and animals.
He travelled to such places as India, Burma, Sri Lanka, Egypt, Dominica, Ethiopia, Kenya, Tonga, Namibia, Azores, Antarctica, Borneo.

In 2002, he launched the "Ashes and Snow" exhibition in Italy at the Venice Arsenale, a 125,000-square-foot shipyard owned by the Italian navy. Built in 1104, the Arsenale was originally used to construct and launch boats to sea via the Venetian canals. "Ashes and Snow" was the largest solo exhibition ever mounted in Italy. The interior architecture of the Arsenale provided an ideal setting for the exhibition, and served as the model for the Nomadic Museum, which debuted with the opening of Ashes and Snow in New York City in March 2005. The museum then travelled to Santa Monica in January 2006, Tokyo in March 2007, Mexico city 2008. "Ashes and Snow" at the Nomadic Museum will open in Brazil in 2009.

The project has been embraced by both the general public and a critical audience. Gregory Colbert received the 2005 Lucie Award for Curator of the Year for the Ashes and Snow installation at the Nomadic Museum in New York and the 2007 THEA Award for Outstanding Achievement in a Museum or Touring Attraction.

“I hope to see the world through the eyes of a whale, an elephant, a manatee, a meerkat, a cheetah. Being amazed by nature in all its forms is the lifeblood of Ashes and Snow. I have tried to leave the windows and doors open so that others can enter and feel that same amazement that I felt during each work’s creation.
“I believe the Australian Aboriginals were exploring the same enchantments when they painted animals; they were not interested in merely painting the contours of their bodies. They focused equally on the animal’s interior dream life. The cave paintings of the San from the Kalahari Desert in Africa and the art of other indigenous tribes around the world also demonstrate their ability to look from the inside out. When I started Ashes and Snow in 1992, I set out to explore the relationship between man and animals from the inside out.”
—Gregory Colbert, describing "Ashes and Snow".

Colbert continues his expeditions and the development of "Ashes and Snow".

Ο ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ CREGORY COLBERT!

ΚΑΙ ΕΠΕIΔΗ ΤΟ ΑΞΙΖΟΥΜΕ: ΚΑΛΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ 'ΧΟΥΜΕ!

ΣΕΛΙΔΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ.

2009-01-02T03:35:00.020+02:00

ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ, 2 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2009, ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΜΟΥ. ΣΤΗΝ ΕΤ1 ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΕΡΩΤΟΣ ΣΙΓΑΝΕΣ. ΜΟΥ ΚΑΝΟΥΝ.
-----------------------------------------------------------------------------------------------
ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ: GREGORY COLBERT!

Η μητέρα στο γραφείο, με το φωτάκι αναμμένο και τους λογαριασμούς απλωμένους. Ηταν τόσο, μα τόσο μελαγχολική απόψε. Ετοιμη, κρυφά, να κλάψει σε κάθε λεπτό. Και ήμουν τόσο μελαγχολική απόψε. Ετοιμη να κλάψω σε κάθε, μα κάθε λεπτό. Τώρα που όλοι πια κοιμούνται, πουλάκια, μητέρα, πρίγκηπας, τώρα ξεσπάω σε κλάματα μήπως και συνέλθω. "Ποτέ δε μου λες τι σκέφτεσαι, ε?" με ρώτησε ο πρίγκηπας. Δεν απάντησα.
Το χέρι μου στο μέτωπο μου, κρατώ το κεφάλι μου, όπως ακριβώς η Καιτούλα των 19 μόλις μηνών, είχε χτυπήσει κάπου στο προσωπάκι της, ίσως στο ματάκι της, στη γωνία του χαμηλού λευκού τετράγωνου γαμημένου τραπεζιού, και έκλαιγε πολύ πολύ και έβαζε το χεράκι της, τη παλαμίτσα της, στο πρόσωπο και έσκυβε και έκλαιγε έτσι, με το ωραίο της στρογγυλό κεφαλάκι και τα κοντά καρέ μαλλάκια της, ίδια η Χάιντι, κι έκλαιγε, με τη παλαμίτσα της στο πρόσωπο, σαν να την είχε έβρει κάτι πολύ κακό.

BALABALA BAMBALUNA.

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΣ ΑΠ' ΤΟ ΒΡΕΦΟΚΟΜΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΗΣ ΒΟΥΛΑΣ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ & ΚΕΙΜΕΝΟ: "ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΘΑ ΜΠΑΙΝΕΙ Η ΑΝΟΙΞΗ, ΘΑ ΣΥΛΛΑΒΩ ΤΟΝ KONAN TOΝ BAΡΒΑΡΟ!"

2008-12-27T04:25:00.035+02:00

ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΣΑΒΒΑΤΟΥ, ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΜΟΥ, ΜΕ ΤΑΙΝΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΗ ΒΑΣΙΛΗ ΒΕΒΑΙΑ. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!
----------------------------------------------------------------------------------------------

ΟΙ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΒΡΕΦΟΚΟΜΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ, 1947-1950, ΤΗΣ ΒΟΥΛΑΣ ΠΑΠΑΙΩΝΑΝΝΟΥ.
------------------------------------------------------------------------------------------------------
------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΕΛΛΑΔΑ 1947-1950. ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΤΕ, ΚΑΤΑ ΠΩΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ, ΥΠΗΡΞΑΝ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΑ ΚΑΙ ΗΣΑΝ ΠΟΛΛΕΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΜΗΤΕΡΕΣ ΠΟΥ ΑΝΑΓΚΑΖΟΝΤΑΝ ΝΑ ΑΦΗΣΟΥΝ ΤΑ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΑ ΜΩΡΑΚΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΟΥ ΒΡΕΙ. ΕΝΑ ΙΔΡΥΜΑ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΜΑΝΕΣ ΚΑΤΕΦΕΥΓΑΝ ΗΤΑΝ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΒΡΕΦΟΚΟΜΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ.

ΣΤΟ ΒΡΕΦΟΚΟΜΕΙΟ, ΕΚΕΙ ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ, ΣΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΟΠΩΣ ΚΑΤΕΒΑΙΝΟΥΜΕ, ΜΙΑΝ ΙΔΕΑ ΜΟΝΟ ΠΡΙΝ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ, ΣΤΟ ΓΚΑΖΙ, "ΠΕΡΙΦΗΜΗ" ΥΠΗΡΞΕ Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ "ΒΡΕΦΟΔΟΧΟΣ" ΣΤΟ ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ, ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΣΥΡΤΑΡΙ-ΚΟΥΤΙ-ΚΡΕΒΑΤΑΚΙ, ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΕΣ ΜΑΝΕΣ, ΚΡΥΦΑ, "ΝΤΡΟΠΙΑΣΜΕΝΑ" ΚΑΙ ΦΟΒΙΣΜΕΝΑ, ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΠΑΝ ΤΑ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΑ ΜΩΡΑΚΙΑ ΤΟΥΣ. ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΣΤ'ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΗΜΕΙΟ. "ΑΧ, ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ!" ΑΝΑΦΩΝΩ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΕΣ ΟΙ ΔΥΣΑΡΕΣΤΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΠΑΝΩ Σ' ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ, ΠΟΥ ΟΙ ΔΥΣΤΥΧΟΙ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΑΝΑΦΩΝΟΥΜΕ "ΑΧ, ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ!" ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ, ΟΤΑΝ ΘΑ ΧΟΥΜΕ ΠΛΕΟΝ ΓΙΝΕΙ ΨΥΧΟΥΛΕΣ ΚΑΙ ΣΑΝ ΜΠΟΥΡΜΠΟΥΛΗΘΡΕΣ ΘΑ ΑΝΑΠΗΔΟΥΜΕ ΠΛΙΝ-ΠΛΙΝ ΣΤΟΝ ΓΑΛΑΞΙΑ ΜΑΣ, ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΙΩΝΑ ΤΟΝ ΑΠΑΝΤΑ, ΑΜΗΝ!
ΑΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ, ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ, ΑΦΗΝΑΝ ΤΑ ΜΩΡΑ ΒΙΑΣΤΙΚΑ ΣΤΙΣ ΣΚΑΛΕΣ ΤΗΣ ΕΙΣΟΔΟΥ ΚΑΙ ΕΝΙΟΤΕ ΤΙΣ ΜΑΝΑΔΕΣ ΣΥΝΟΔΕΥΑΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ (ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΣΕ ΠΟΙΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ).

Η ΜΕΓΑΛΗ, ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΒΟΥΛΑ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ, ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΩΝ ΑΛΛΩΝ, ΤΡΑΒΗΞΕ ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΒΡΕΦΟΚΟΜΕΙΟ, ΑΛΛΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΦΤΩΧΙΚΑ ΣΠΙΤΙΚΑ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΚΑΤΕΒΑΛΛΕ Ο ΕΡΥΘΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΠΑΙΔΙΩΝ, ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΩΝ ΠΟΛΕΜΟΥ.

ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΓΡΑΦΕΙ Η ΙΔΙΑ Η ΒΟΥΛΑ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΒΡΕΦΟΚΟΜΕΙΟ:
Δημοτικό Βρεφοκομείο Αθηνών Οδός Πειραιώς, Αθήνα, Ελλάς
Έτος Ιδρύσεως 1874
"Φιλανθρωπικό Ίδρυμα με σκοπό την περίθαλψη και συντήρηση αμφοτέρων των φύλων, εγκαταλελειμμένων υπό των γεννητόρων ή ορφανών πατρός ή μητρός και φυσικών εξωγάμων εφ' όσον η μήτηρ στερείται αποδεδειγμένως των μέσων συντηρήσεως του βρέφους.
Δύο μωρά την ημέρα ειναι ο μέσος όρος των εισαγομένων βρεφών στο Δημοτικό Βρεφοκομείο Αθηνών. Τα περισσότερα βρίσκονται στα σκαλοπάτια των σπιτιών και μερικά στα σκαλοπάτια του Ιδρύματος. Αλλα, παιδιά εκτός γάμου, έρχονται απευθείας από τα Μαιευτήρια. Τα παιδιά μένουν, εκτός αν υιοθετηθούν, έως ότου γίνουν δύο ετών. Παρά τον μεγάλο αριθμό ορφανών σήμερα στην Ελλάδα και την ασταθή οικονομία του Κράτους, είναι δύσκολο να βρεθούν ανάδοχοι γονείς. Το πρόβλημα του τι θα απογίνουν αυτά τα παιδιά γίνεται σοβαρό. Την παρούσα στιγμή το Δημοτικό Βρεφοκομείο Αθηνών εχει 230 παιδιά. Παιδιά που ειναι πάνω από δύο ετών και δεν έχουν υιοθετηθεί, και για τα οποία δεν υπάρχει χώρος στο Ορφανοτροφείο, φιλοξενούνται σε δύο άλλα κτίρια εξίσου ακατάλληλα και υπερπληθή. Η UΝΚΚΑ βοήθησε με τρόφιμα, φάρμακα, φαρμακευτικό υλικό και τεχνικές συμβουλές, ετσι ώστε οι συνθήκες να καλυτερεύσουν εδώ και ένα χρόνο, όταν η θνησιμότης των παιδιών έφθανε το 80%. Αλλά τα παιδιά δεν έχουν χώρο να παίξουν και με τι να παίξουν. Το Ίδρυμα για τη Σωτηρία των παιδιών είναι ένας εθελοντικός Οργανισμός που συνεργάζεται με την UΝΚΚΑ, τμήμα Ελλάδος, και εχει στείλει μία Προϊσταμένη Αδελφή, ειδικά εκπαιδευμένη στην πρόνοια παιδιών, για τουλάχιστον δύο χρόνια, στο Βρεφοκομείο Αθηνών. Το ιδιο πρόβλημα ισχύει και για τα άλλα Βρεφοκομεία της Χώρας".
Β. Παπαϊωάννου

Η ΠΕΡΙΦΗΜΗ ΒΡΕΦΟΔΟΧΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΣΑΣ ΕΛΕΓΑ.

Βρεφοδόχος.
Από τη «Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια»:
Κιβώτιον ευμέγεθες δυνάμενον να χωρεί έως δύο βρέφη εξηπλωμένα. Το τοιούτον
εντοιχίζεται παρά την εξώθυραν των βρεφοκομείων προς τον σκοπόν να εκτίθενται εν αυτώ
κρυφά τα δι' ένα οιονδήποτε λόγον απορριπτόμενα ή εγκαταλειπόμενα νεογνά ή βρέφη.
Ως δε ήθελεν αποτεθεί εκεί το παιδίον αυτόματος ηλεκτρικός κώδων αγγέλλει
την πράξιν ταύτην της εγκαταλείψεως.

ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΕ ΜΩΡΟ. ΑΝΥΠΑΝΤΡΗ ΜΑΝΑ ΠΡΟΣΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΙΑ ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΔΩΣΕΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΤΗΣ ΣΤΟ ΒΡΕΦΟΚΟΜΕΙΟ.

ΤΟ ΚΡΑΤΑ ΣΦΙΚΤΑ ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΘΑ ΤΟ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙ.

ΜΩΡΟ ΑΦΗΜΕΝΟ ΑΤΥΧΩΣ ΣΤΑ ΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ.

Η ΒΡΕΦΟΚΟΜΟΣ ΤΟ ΜΑΖΕΥΕΙ.

ΜΑΝΑ ΚΡΑΤΑ ΤΟ ΜΩΡΟ ΤΗΣ. ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΘΑ ΦΥΓΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΑΦΗΣΕΙ ΣΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ.

ΜΑΝΕΣ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΘΩΣ ΘΗΛΑΖΟΥΝ ΤΑ ΒΡΕΦΗ ΤΟΥΣ.

Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΕΞΕΤΑΖΕΙ ΤΑ ΒΡΕΦΗ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΩΝ ΑΔΕΡΦΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΩΝ. ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥΣ ΟΜΩΣ, ΙΑΤΡΙΚΩΣ, ΑΒΕΒΑΙΟ.

ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΜΩΡΩΝ. ΕΚ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΠΟΡΙΣΜΑΤΟΣ, ΘΗΛΥ, 25 ΗΜΕΡΩΝ, 2700 ΓΡΑΜ. ΘΑΝΑΤΟΣ ΑΠΟ ΑΤΡΟΦΙΑ ΗΠΑΤΟΣ.

ΒΡΕΦΟΚΟΜΟΣ ΕΠΙΔΕΙΚΝΥΕΙ ΤΟ ΑΡΤΙΓΕΝΝΗΤΟ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΕΝΟ ΒΡΕΦΟΣ.

ΝΟΣΟΚΟΜΑ ΤΟΥ ΕΡΥΘΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΜΕ ΙΣΧΝΟ ΕΤΟΙΜΟΘΑΝΑΤΟ ΜΩΡΟ.

ΝΟΣΟΚΟΜΑ ΤΟΥ ΕΡΥΘΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΜΕ ΜΩΡΑΚΙ ΠΟΥ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΦΘΗΚΕ.

ΜΩΡΑ ΣΤΙΣ ΚΟΥΝΙΕΣ.

ΜΩΡΟ ΣΤΗ ΚΟΥΝΙΑ ΚΟΙΜΑΤΑΙ.

Ο ΥΠΝΟΣ ΓΛΥΚΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΘΕΤΟ ΒΡΕΦΟΣ.

ΜΩΡΟ ΚΑΘΙΣΜΕΝΟ. ΧΑΜΟΓΕΛΑΕΙ ΣΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ.
"ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟΣΗ ΟΜΟΡΦΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΡΧΙΝΙΣΜΑ" ΡΑΙΝΕΡ ΜΑΡΙΑ ΡΙΛΚΕ.

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΒΡΕΦΟΚΟΜΟΙ ΜΕ ΜΩΡΑ. ΜΩΡΑ ΖΗΤΟΥΝ ΕΝΑ ΧΑΔΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΣ.

ΑΠΛΩΜΕΝΑ ΡΟΥΧΑ. ΔΥΣΚΟΛΗ Η ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ ΣΕ ΔΥΣΚΟΛΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ.

ΜΩΡΑ ΚΑΘΙΣΜΕΝΑ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ ΝΑ ΤΑ ΔΕΙ ΛΙΓΟ Ο ΗΛΙΟΣ.

ΑΓΟΡΑΚΙΑ, ΚΟΡΙΤΣΑΚΙΑ ΣΤΗ ΣΕΙΡΑ.

ΜΩΡΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΑ (Α΄ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ)

ΜΩΡΑ ΚΟΙΤΑΝΕ ΓΥΡΩ.

ΜΩΡΟ ΚΟΙΜΑΤΑΙ.

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΞΕΝΙΤΕΥΘΕΙ, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΕΤΑΙ.

ΜΩΡΑ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΤΑ ΑΛΛΑΖΟΥΝ.

ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΑ.

ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΑ.

ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΑ.

ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ UNRRA. Η UNRRA ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΥΘΡΟ ΣΤΑΥΡΟ, ΠΗΓΗ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΒΡΕΦΗ.

ΠΑΙΔΙΑ ΣΕ ΜΕΤΑΦΟΡΑ.

ΠΑΙΔΙΑ, ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ, ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΓΩΝΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΕΤΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΕ ΙΔΡΥΜΑΤΑ.

ΚΟΡΙΤΣΑΚΙΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΣΥΣΣΙΤΙΟ.

ΚΟΡΙΤΣΑΚΙΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΣΥΣΣΙΤΙΟ.

ΚΟΡΙΤΣΑΚΙΑ ΧΟΡΕΥΟΥΝ ΣΤΙΣ ΠΑΙΔΟΥΠΟΛΕΙΣ.

ΜΕΓΑΛΟΣ Ο ΠΟΝΟΣ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ.

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΡΗΜΑΓΜΕΜΗ.

ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΑΚΙA ΖΟΥΝ ΣΕ ΑΘΛΙΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ.

ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΕΝΟ ΠΑΙΔΑΚΙ.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------

&

ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ BALABALA BAMBALUNA: "ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΞΑΦΝΙΚΑ, ΟΠΩΣ ΘΑ ΜΠΑΙΝΕΙ Η ΑΝΟΙΞΗ, ΘΑ ΣΥΛΛΑΒΩ ΤΟΝ ΚΟΝΑΝ ΤΟΝ ΒΑΡΒΑΡΟ!"
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------------------------------------------------------

"ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΞΑΦΝΙΚΑ, ΟΠΩΣ ΘΑ ΜΠΑΙΝΕΙ Η ΑΝΟΙΞΗ", που λέει και το τραγούδι, όπως ακριβώς ξαπλώνω στην ιατρική καρέκλα του πλαστικού μου χειρούργου για να αφεθώ στα χέρια του και να μου κάνει τις ενέσεις μπότοξ και τις ενέσεις βιταμινών, έτσι ακριβώς, μα έτσι ακριβώς, θα ξαπλώσω στην ιατρική καρέκλα του γυναικολόγου μου, θα ανοίξω τα πόδια μου και θα μου εγχύσει σπέρμα ανδρός αγνώστου από τη περίφημη, για με, Σκανδιναβία!

Τον άγνωστο άνδρα θα τον λένε Ατλα ή Ντέιν, θα είναι όμορφος σαν πρίγκηπας και θα ξεχωρίζει κυριολεκτικά ανάμεσα στο πλήθος με τα μακριά καστανόξανθα μαλλιά του που είναι χοντρές μπούκλες ή θα είναι το αρχέτυπο των Βίκινγκς με πολύ ξανθά μαλλιά και μούσι ξανθό, with a touch of red, και θα περιγράφεται από το γυναικείο προσωπικό των εργαστηρίων σαν τον έναν και μόνον ένα δότη που θα διάλεγαν αν ήταν να διαλέξουν δότη. Θα έχει μπλε ή πρασινογάλανα μάτια, οβάλ πρόσωπο, γεμάτα χείλη και μια μύτη άψογα εναρμονισμένη με το υπόλοιπο πρόσωπο. Κι όταν θα χαμογελάει θα δείχνει απλά υπέροχος. Θα είναι φυσικά ψηλός, 1,80 με 1,90, με ιδιαίτερα γερό και καλοφτιαγμένο κορμί. Θα πρέπει μόνο τα καλοκαίρια να προσέχει πολύ καθώς θα καίγεται εύκολα από τον ήλιο.

Θα είναι τελειoμανής, οργανωτικός, ήρεμος, με καλή αίσθηση του χιούμορ, συστηματικός, θα του αρέσει να μένει ξύπνιος μέχρι αργά και θα περιμένει μέχρι τη τελευταία στιγμή μέχρι να ολοκληρώσει κάτι ή θα είναι αισιόδοξος, δημιουργικός, καλός στο να παίρνει γρήγορα τις σωστές αποφάσεις και θα προτιμά να περνά τις περισσότερες ώρες μπροστά στο κομπιούτερ του παρά να είναι έξω και να απολαμβάνει τη φυση. Θα του αρέσει να τραβάει φωτογραφίες, θ' απολαμβάνει τη καλή μουσική, προτιμωντας jazz, swing, blues and good old rock'n'roll, έχοντας αδυναμία στον Frank Sinatra, Tony Bennett, Count Basie και Fats Domino ή θ' ακούει απλά ποπ και ροκ (πράγμα που μου ακούγεται τραγικά βαρετό). Θα του αρέσει ο κινηματογράφος του Steven Spielberg και του Tim Burton και θα παίζει κλαρινέτο και σαξόφωνο αν και δεν θα βρίσκει πλέον το χρόνο ή δεν θα παίζει κανένα μουσικό όργανο αλλά θα τη βρίσκει να φτιάχνει τη μηχανή του και θα του έχει μείνει αξέχαστο ένα φανταστικό ταξίδι που έκανε μόνος του με τη μηχανή, για τρεις μήνες, στην Αγγλία, Σκωτία και Ιρλανδία! Θα του αρέσουν πολύ τα χρώματα με ιδιαίτερη αδυναμία στο μπλε, και γι' αυτό θα ονειρεύεται μίαν απόλυτα μπλε Aston Martin Vantage V8, ενώ το αγαπημένο του ζώο θα είναι ένα Whippet/Greyhound dog. Ή δεν θα έχει κάποιο ζώο που προτιμά (πράγμα που θα με προβληματίσει) αλλά θα τρελαίνεται για τη φύση της Δανιμαρκίας και θα νιώθει σαν να ΄ναι σε παραμύθι κάθε που εξερευνά τα τοπία της και επισκέπτεται τα παλαιά της κάστρα, με μία από τις αρχαιώτερες σημαίες του κόσμου να κυματίζουν σ΄αυτά.

Δεν θα καπνίζει ή θα καπνίζει περιστασιακά σε πάρτυς και άλλες κοινωνικές συγκεντρώσεις. Θα τρώει πολλά λαχανικά και φρούτα και δεν θα πηγαίνει ποτέ στα Mc Donalds ή ενίοτε δεν θα μπορεί να αντισταθεί σε ένα σπιτικό hamburger ή σε ένα hot dog. Εννοείται, πως θα χρησιμοποιεί ποδήλατο και για το πανεπιστήμιο, και για τη πόλη, και το mountain bike για το βουνό. Θα έχει ταξιδέψει Νορβηγία, Σουηδία, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Αγγλία, Πολωνα, Ουγγαρία, Ολλανδία και Βέλγιο ή θα έχει αδυναμία στη γαλλική Ριβιέρα!
Θα έχει Bachelor of Science in Engineering and a Diploma in Business Economics ή θα σπουδάζει Bussiness and Marketing.
Θα είναι ήδη παντρεμένος 6 χρόνια και θα έχει μία πολύ καλή σχέση με τη γυναίκα του, με την οποία θα αγαπιούνται πολύ, καθώς και δύο αγοράκια νήπια. Ή θα έχει απλά το κορίτσι του με το οποίο όμως θα έχει αποκτήσει ήδη ένα μωράκι 5 μηνών χαρούμενο, με βαθιά μπλε μάτια, ένα πολύ ήρεμο αγοράκι που δεν κλαίει σχεδόν ποτέ. Και θα είναι δωρητής σπέρματος, εκτός των άλλων, και για να βοηθήσει τις γυναίκες που βρίσκουν δύσκολο να κάνουν παιδιά με άλλο τρόπο! (Πρόκειται για ένα είδος κινήτρου που συνήθως συναντάς σε πολύ προηγμένες κοινωνίες, και οι κοινωνίες της Β. Ευρώπης είναι οι πιο προηγμένες παγκοσμίως. Πολύ πιθανόν να συναντά κανείς ήρεμες σχέσεις και σε κοινωνίες μικρές, κάποιων αγρίων ή ημιαγρίων φυλών, για παράδειγμα, κάτι για το οποίο μπορώ να κάνω μόνο υποθέσεις καθώς δεν έχω μελετήσει.)

Και για να επανέλθουμε στο θέμα μας...
Ετσι λοιπόν, ξαφνικά, "έτσι ξαφνικά, όπως θα μπαίνει η άνοιξη", που λέει και το τραγούδι, εγώ, θα συλλάβω τον Κόναν τον Bάρβαρο!

Βalabala Bambaluna.

(Δεν πληρώ, προς το παρόν, τις προυποθέσεις για να υιοθετήσω ένα μωράκι)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

EΞΑΙΡΕΤΙΚΩΤΑΤΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ BRITISH SUPERMODEL LILY COLE!!! ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΡΙΧΝΕΤΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ!

2008-12-23T20:40:00.028+02:00

ΒΡΑΔΥ ΤΡΙΤΗΣ, 23 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2008. ΕΧΩ ΜΑΘΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΠΑΩ ΔΙΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΑΣΧΗΜΑ ΚΡΥΩΜΕΝΗ. ΣΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΜΙΛΟΥΣΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗ ΚΛΟΥΒΑ ΤΩΝ ΜΑΤ! ΣΚΕΤΗ ΑΗΔΙΑ ΠΙΑ!!!
------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΦΙΛΑΚΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΗ BALABALA BAMBALUNA!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------

ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΑΦΙΕΡΩΜΑ: "ΗΟW THE WORLD'S BEST GRAFFITI ARTISTS SAID NO TO THE IRAQ WAR!" (Β' ΜΕΡΟΣ)

2008-12-22T19:10:00.025+02:00

Η BALABALA BAMBALUNA ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΡΥΩΜΕΝΗ ΚΑΙ ΜΟΛΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΠΟΣΤ ΠΑΕΙ ΤΡΕΧΟΝΤΑΣ ΝΑ ΞΑΝΑ-ΞΑΠΛΩΣΕΙ! ΣΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ, ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΦΑΙΡΑ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ! ΣΤΕΝΑΧΩΡΟ!
----------------------------------------------------------------------------------------------------

ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ XAVIER A. TAPIES.

ΦΙΛΑΚΙΑ ΑΠΟ ΤΗ BAMBALU!!!!
--------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΚΑΙ ΓΑΜΩ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ!!! ΜERRY CHRISTMAS ΒΡΕ, FROM ATHENS!!!

2008-12-18T00:23:00.011+02:00

ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ, ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ ΠΕΜΠΤΗ, 18 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2008, ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ "ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ" ΜΕ ΕΝΑΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΣΤΕΛΙΟ ΡΑΜΦΟ!!!! ΟΥΑΟΥ!!
-----------------------------------------------------------------------------------------------

ΔΕΙΤΕ ΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΣΕ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ!

ΦΙΛΑΚΙΑ ΑΠΟ ΤΗ BALABALA BAMBALUNA!

ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΑΦΙΕΡΩΜΑ: "ΗΟW THE WORLD'S BEST GRAFFITI ARTISTS SAID NO TO THE IRAQ WAR!" (Α' ΜΕΡΟΣ)

2008-12-13T02:40:00.007+02:00

ΝΑΙ, ΝΑΙ, ΓΙΑ 232.530.034.903η ΦΟΡΑ ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΣΑΒΒΑΤΟΥ, 13 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2008, ΜΕ ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΤΡΟΜΟΥ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΠΟΛΥ ΜΕΤΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΛΦΑ!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------

ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ XAVIER A. TAPIES.

ΦΙΛΙΑ, ΒΑLABALABAMBALUNA.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ: ΜΙΑ ΘΑΥΜΑΣΙΑ & ΤΡΥΦΕΡΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΓIA TON ΠΑΤΕΡΑ ΓΕΩΡΓΙΟ ΤΟΝ ΑΝΑΧΩΡΗΤΗ: "ΤΟ ΠΕΤΕΙΝΟ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ" (No2). ΕΠΙΜΕΝΩ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ!

2008-12-03T22:45:00.008+02:00

Ο ΓΈΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ. ΩΡΑΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ!

ΒΡΑΔΑΚΙ ΤΕΤΑΡΤΗΣ, 3 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2008, ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ, ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΜΟΥ. Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΝΕΤ!
------------------------------------------------------------------------------------------------
Εύκολα μιλούν οι κληρικοί για τους αναχωρητές της Εκκλησίας και τους προβάλλουν, με σκοπό να επηρεαστούν έστω και λίγο οι εν τω κόσμω χριστιανοί, οι όποιοι είναι δεμένοι με τις βιοτικές μέριμνες και δεν μπορούν να προοδεύσουν πνευματικά. Στην εποχή μας σπάνια θα συναντήσεις κάποιον αναχωρητή, ακόμα και στα μοναστήρια και τις σκήτες. Η αφθονία των υλικών άγαθών έχει επηρεάσει και τους αφοσιωμένους στο Θεό ανθρώπους. Ο γέροντας Παΐσιος έβλεπε τους αναχωρητές με θαυμασμό και συγκίνηση και ήθελε να τους μιμηθεί. Ιδιαίτερα όταν ήταν νέος μοναχός, τους πλησίαζε και συνομιλούσε, παίρνοντας απ' την πνευματική τους κυψέλη το μέλι που ξεχείλιζε, όπως ο ϊδιος αναφέρει.

Εντυπωσιάζει η περιγραφή που κάνει ο Γέροντας του πατρός Γεωργίου του Αναχωρητού: «Ο Πατήρ ζούσε σαν πραγματικό πετεινό του ουρανού μέσα στο Αγιον Ορος, κάτω από τον ουράνιο τρούλο του Θεού, γιατί δεν είχε Καλύβι, όπως οι άλλοι Πατέρες. Ελευθερωμένος λοιπόν από την ματαιότητα με την αρετή της ακτημοσύνης και σκλαβωμένος από την αγάπη του Θεού, γύριζε στον Αθωνα σαν "καλό αλητάκι" του Χριστού. Ολη του η περιουσία ήταν τα τριμμένα ρούχα που φορούσε, τα ίδια χειμώνα-καλοκαίρι. Στα δε πόδια του είχε τυλιγμένα φαρδιά κουρέλια για κάλτσες, για να μην κατεβαίνει κάτω το λίγο αίμα του από την ορθοστασία στην προσευχή και από τις πορείες του στις κορυφές και λαγκαδιές, όπου πήγαινε, για να μένει άγνωστος από τους ανθρώπους. Η μεν ψυχή του όλο ενωνόταν με τον Θεό, τα δε ρούχα του όλο και κουρελιάζονταν, αλλά φαίνονταν σαν φτερά, γιατί ο Γέροντας είχε Χάρη Θεού.
»Όταν κανείς έβλεπε από μακριά τον Πατέρα Γεώργιο μέσα στα βάτα να τρώει βατόμουρα, τον νόμιζε για κανέναν μεγάλο αετό. Το καλοκαίρι περνούσε κάπως με κανένα βατόμουρο ή συκοστάφυλο, το χειμώνα όμως που δεν υπήρχε τίποτα σχεδόν, ήταν δύσκολα, διότι τα κούμαρα και τα αγριοκάστανα τελειώνουν κατά τον Νοέμβριο και στην συνέχεια μένουν τα βελόνια και κανένα χόρτο. Φαγητό έτρωγε μόνο στα πανηγύρια των Μονών της βορειοανατολικής πλευράς του Αγίου Ορους, όπου εμφανιζόταν κατά καιρούς».*

* Απόσπασμα από το βιβλίο του πρεσβ. Διονυσίου Τάτση "Πνευματικός Κώδικας Γέροντος Παισίου". Α' Εκδοση Ιανουάριος 2008.

ΦΙΛΑΚΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΗ BALABALA BAMBALUNA.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

ΟΙ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 1903-1920, ΕΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΦΙΛΕΛΛΗΝΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΥ, ΤΟΥ FRED BOISSOΝNAS! ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ, ΜΗΝ ΤΟ ΧΑΣΕΤΕ!

2008-11-29T21:20:00.015+02:00

ΒΡΑΔΑΚΙ ΣΑΒΒΑΤΟΥ, 29 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2008.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------

O FRED BOISSONNAS, ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ, ΗΤΑΝ ΚΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ, ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΗ ΦΙΛΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΕΥΗΣ ΠΟΥ ΧΡΟΝΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ 16ο ΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΠΟΥ ΚΟΡΥΦΩΘΗΚΕ, ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΤΟΥ ΓΝΩΣΤΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ JEAN-GABRIEL EYNARD, ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ 1821.

(θεωρώ απαραίτητο να κλικάρετε επάνω στις φωτογραφίες που σας αρέσουν ιδιαίτερα, για να τις δείτε σε μεγέθυνση - άλλο πράμα)

Ο ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ, EK ΓΕΝΕΥΗΣ, FRED BOISSONNAS (1858-1946)

ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ, 1908

"ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΟΠΟΥ ΑΛΛΟΙ ΔΕΝ ΠΗΓΑΙΝΑΝ ΠΑΡΑ ΓΥΡΕΥΟΝΤΑΣ ΕΡΕΙΠΙΑ, ΕΜΕΙΣ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΑΜΕ ΜΙΑ ΦΥΣΗ ΚΙ ΕΝΑ ΛΑΟ. ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΣ ΗΤΑΝ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗ ΛΑΜΠΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ, ΑΛΛΑ ΝΑ ΞΑΝΑΖΩΝΤΑΝΕΨΟΥΜΕ ΤΑ ΤΟΠΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΥΝ, ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΙ ΜAΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥΣ" ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΔΙΑΛΕΞΗ ΤΟΥ DANIEL BAUD-BOVY ΤΟ 1931 ΓΙΑ ΤΟΝ FRED BOISSONNAS

ΠΡΟΒΑΤΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ, 1903

ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΘΗΣΕΙΟ, 1920

ΑΘΗΝΑ, ΟΔΟΣ ΑΘΗΝΑΣ, 1920

ΑΘΗΝΑ, ΟΔΟΣ ΕΡΜΟΥ, 1920

ΑΘΗΝΑ, ΠΛΑΚΑ, 1920

ΑΘΗΝΑ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ, 1920

ΑΘΗΝΑ, ΩΡΕΣ ΤΟΥ ΖΑΠΠΕΙΟΥ, 1920

ΚΗΦΙΣΙΑ, 1920

"ΤΟΣΕΣ ΠΟΛΛΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΣΥΝΩΘΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΜΟΥ! ΞΑΝΘΕΣ ΕΛΙΕΣ ΠΟΥ ΣΤΕΦΑΝΩΝΕΤΕ ΤΙΣ ΑΚΤΕΣ ΤΗΣ ΡΑΜΝΟΥΝΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΡΥΘΡΑΙΑΣ, ΑΓΡΙΑ ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΑΥΓΕΤΟΥ, ΜΟΣΧΟΜΥΡΙΣΜΕΝΟΙ ΚΗΠΟΙ ΤΗΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ, ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ, ΛΙΜΝΗ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, ΠΗΓΑΔΙΑ ΤΟΥ ΓΑΣΤΟΥΡΙΟΥ...ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ, ΟΝΟΜΑΤΑ ΠΟΥ ΗΧΕΙΤΕ ΣΑΝ ΧΑΔΙ ΣΤΟ ΑΥΤΙ ΜΟΥ..." FRED BOISSONNAS, Ο ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΓΕΝΕΥΗ 1930

ΑΝΔΡΙΤΣΑΙΝΑ, ΑΓΟΡΑ, 1903

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ, ΚΡΕΟΠΩΛΕΙΑ, 1913

ΑΝΔΡΕΣ ΣΕ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΔΡΙΤΣΑΙΝΑΣ, 1903

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ, 1913

ΕΔΕΣΣΑ, 1908

ΚΡΗΤΗ, ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΣΠΙΤΙΟΥ, 1919

ΚΕΡΚΥΡΑΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΧΗ, 1903

ΙΟΣ, ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ, 1918

ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ, 1913

ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ, 1903

ΕΥΒΟΙΑ, ΧΑΛΚΙΔΑ, 1903

ΠΑΡΓΑ, 1913

ΠΕΙΡΑΙΑΣ, 1907

ΚΟΝΙΤΣΑ, ΜΕΣΟΓΕΦΥΡΑ, 1913

ΙΩΑΝΝΙΝΑ, Η ΛΙΜΝΗ ΜΕ ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ, 1913

ΦΙΛΙΑΤΕΣ, ΕΞΟΧΗ, 1913

ΦΙΛΙΑΤΕΣ, ΕΞΟΧΗ, 1913

ΕΥΒΟΙΑ, ΣΠΙΤΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΧΗ, 1911

"ΑΥΤΟΣ Ο ΛΑΟΣ, ΤΟΣΟ ΣΤΙΣ ΑΚΤΕΣ, ΟΣΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ, Ο ΨΑΡΑΣ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ,Ο ΓΕΩΡΓΟΣ ΤΗΣ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ, Ο ΒΟΣΚΟΣ ΤΟΥ ΧΕΛΜΟΥ Ή ΤΟΥ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ, ΟΛΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΛΑΟΣ ΕΧΕΙ ΤΟΣΟ ΣΠΙΝΘΗΡΟΒΟΛΟ ΠΝΕΥΜΑ, ΤΟΣΗ ΚΑΛΩΣΥΝΗ, ΤΟΣΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΛΑΤΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟΥ, ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΠΡΟΣΗΛΩΣΗ ΣΤΙΣ ΑΡΧΑΙΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ..." FRED BOISSONNAS, DANIEL BAUD-BOVY, ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΒΟΥΝΑ ΚΑΙ ΛΑΓΚΑΔΙΑ, ΓΕΝΕΥΗ 1910

ΚΡΗΤΗ, ΟΜΑΛΟΣ, 1911

ΚΡΗΤΗ, ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΣΠΙΤΙΟΥ, 1911

ΚΡΗΤΗ, ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΑΝΤΑΚΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΛΑΚΚΟΙ, 1911

ΖΕΜΕΝΟ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΙΕΡΩΜΕΝΟΥ, 1903

ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ, ΗΓΟΥΜΕΝΟΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ, 1911

ΜΕΤΕΩΡΑ, ΤΟ ΜΑΓΓΑΝΙ, 1908

ΑΘΩΣ, ΜΟΝΗ ΜΕΓΙΣΤΗΣ ΛΑΥΡΑΣ, 1929

ΑΘΩΣ, ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΕΔΙΟΥ, 1929

ΓΑΣΤΟΥΡΙ ΚΕΡΚΥΡΑΣ, ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΕΙΡΑΣ ΕΛΙΣΑΒΕΤ, 1903

ΑΚΡΑΤΑ, ΑΥΛΕΣ, 1903

ΚΕΡΚΥΡΑ, ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΓΑΣΤΟΥΡΙ, 1903

ΑΜΟΡΓΟΣ, ΓΥΝΑΙΚΕΣ, 1911

ΜΕΣΟΓΕΦΥΡΑ ΚΟΝΙΤΣΑΣ, ΧΩΡΙΚΟΙ, 1913

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ, ΟΙΚΙΑ ΡΙΓΚΑ, 1913

ΔΕΛΒΙΝΑΚΙ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, ΠΡΟΚΡΙΤΟΙ, 1913

ΚΛΕΙΣΟΥΡΑ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ, ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΑΡΧΟΝΤΙΚΟΥ, 1911

"ΑΥΤΟΣ Ο ΛΑΟΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΤΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΛΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΗΣ ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ. Ο ΜΕΝΤΩΡ ΚΑΙ Ο ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΔΕΝ ΕΓΙΝΑΝ ΠΙΟ ΘΕΡΜΑ ΔΕΚΤΟΙ ΣΤΗΝ ΠΥΛΟ ΑΠ' ΟΤΙ ΕΜΕΙΣ ΣΤΟ ΖΕΜΕΝΟ" FRED BOISSONNAS, Ο ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΓΕΝΕΥΗ 1930

ΖΕΜΕΝΟ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ, Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΙΕΡΕΑ, 1903

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΤΟ ΖΕΜΕΝΟ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ, 1903

ΑΝΔΡΙΤΣΑΙΝΑ, ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΣΠΙΤΙΟΥ, 1903

ΚΡΗΤΗ, ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΣΠΙΤΙΟΥ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΛΑΚΚΟΙ, 1911

"ΑΥΤΑ ΤΑ ΝΕΑΡΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΣΕ ΑΓΓΙΖΑΝ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΚΑΘΩΣ ΕΚΑΝΑΝ ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΧΟΡΕΥΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΒΗΜΑΤΑ, ΠΡΟΧΩΡΩΝΤΑΣ, ΟΠΙΣΘΟΧΩΡΩΝΤΑΣ, ΚΥΜΑΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΣΕ ΜΙΑΝ ΑΡΓΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΥ ΘΥΜΙΖΕ ΦΟΥΣΚΟΘΑΛΑΣΣΙΑ" FRED BOISSONNAS, Ο ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΓΕΝΕΥΗ 1930

ΓΙΟΡΤΗ ΣΤΟ ΓΑΣΤΟΥΡΙ ΚΕΡΚΥΡΑΣ, 1903

"ΠΑΝΘΕΟΝ, ΑΥΤΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΔΩ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΞΗΣ Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΥΨΗΛΟΤΕΡΗΣ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ. ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΕΞΕΦΡΑΣΑΝ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟΥ ΟΜΙΛΟΥ. Ο DANIEL BAUD-BOVY ΚΙ ΕΓΩ ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΜΕ..." FRED BOISSONNAS, Ο ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΓΕΝΕΥΗ 1930

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΘΕΙ ΟΤΙ Ο FRED BOISSONNAS, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ DANIEL BAUD-BOVY ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΧΡΗΣΤΟ ΚΑΚΑΛΟ, ΗΤΑΝ ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΠΟΥ ΚΑΤΕΚΤΗΣΑΝ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ, ΤΟ 1914, ΚΑΘΩΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ, ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΟΠΙΚΩΝ ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΩΝ, ΠΑΡΕΜΕΝΕ ΑΠΑΤΗΤΗ.

ΟΛΥΜΠΟΣ, "ΤΟ ΠΑΝΘΕΟΝ", 1914

ΒΟΣΚΟΙ ΣΤΗ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ, 1903

ΚΑΒΑΛΑΡΙ ΖΑΓΟΡΙΟΥ, ΠΑΛΗΚΑΡΙ, 1913

ΜΕΤΣΟΒΟ, 1913

ΜΕΤΣΟΒΟ, ΣΤΗ ΒΡΥΣΗ, 1913

ΜΠΑΓΙΑ (ΚΗΠΟΙ) ΖΑΓΟΡΙΟΥ, ΓΥΝΑΙΚΑ, 1913

ΚΟΚΚΙΝΟΠΟΥΛΟ, ΕΛΑΣΣΟΝΑ, 1903

ΛΑΓΚΑΔΙΑ ΑΡΚΑΔΙΑΣ, 1903

ΑΜΟΡΓΟΣ, ΓΥΝΑΙΚΕΣ, 1911

ΤΟ ΜΑΖΕΜΑ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ ΣΤΗ ΠΡΕΒΕΛΗ ΚΡΗΤΗΣ, 1911

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: ΛΙΧΝΙΣΜΑ, 1911

ΜΥΛΟΣ ΣΤΗΝ ΜΑΡΩΝΕΙΑ, 1911

ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ ΣΚΥΛΙΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΡΕΒΕΖΑΣ-ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, 1913

ΟΛΥΜΠΟΣ: ΚΑΤΑΥΛΙΣΜΟΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΩΝ, 1914

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: ΦΡΟΥΡΟΣ ΣΕ ΦΥΛΑΚΙΟ, 1913

"Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΑΜΕ, ΣΤΡΩΜΕΝΟΣ ΕΔΩ ΚΙ ΕΚΕΙ ΜΕ ΠΕΤΡΕΣ ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΤΟΥ, ΞΕΤΥΛΙΓΟΤΑΝ ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΚΑΙ ΥΓΡΟΣ. ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΗΝΕΣ, ΣΤΗΜΕΝΕΣ ΚΟΝΤΑ ΣΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ ΚΑΜΕΝΩΝ ΧΩΡΙΩΝ, ΜΑΣ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΑΝ -ΜΟΝΟ ΑΥΤΕΣ- ΟΤΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΤΟΠΟΣ ΕΙΧΕ ΜΕΤΑΒΛΗΘΕΙ Σ' ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΗΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΕΚΕΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΝΔΡΕΣ ΕΙΧΑΝ ΑΙΣΘΑΝΘΕΙ ΤΟ ΑΓΓΙΓΜΑ ΤΟΥ ΑΝΑΠΟΤΡΕΠΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ" FRED BOISSONNAS, DANIEL BAUD-BOVY, H ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ: ΗΠΕΙΡΟΣ, ΤΟ ΛΙΚΝΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΓΕΝΕΥΗ 1919

KAΣΤΡΙ ΠΡΕΒΕΖΗΣ: ΙΕΡΕΑΣ ΣΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΕΣΤΡΑΜΜΕΝΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, 1913

ΖΕΜΕΝΟ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ: Ο FRED ΚΑΙ Ο DANIEL ΤΣΟΥΓΚΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΠΟΤΗΡΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΔΗΓΟΥΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΤΟΥΣ, 1903

MEΤΕΩΡΑ: ΑΝΑΒΑΣΗ ΤΟΥ FRED BOISSONNAS ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΑΘΙ, 1908

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ KAI ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΔΙΔΑΧΗ TOY ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΙΣΙΟΥ: ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ! ( Νο 1) ΝΑ ΤΟΝ ΑΚΟΥΤΕ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΙΣΙΟ, Ε!

2008-11-24T02:30:00.011+02:00

ΘΕΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΒΟΡΕΙΑ ΑΘΩΝΟΣ. ΜΟΝΟΠΑΤΙ: ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ-ΚΕΡΑΣΙΑ-ΛΑΥΡΑ.

ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΔΕΥΤΕΡΑΣ 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2008.
------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ο χριστιανός πρέπει να είναι άνθρωπος της προσφοράς. Είτε είναι πλούσιος είτε είναι φτωχός πρέπει να δίνει, να έχει ανοιχτά τα χέρια του, χωρίς ποτέ να περιμένει ανταπόδωση ή αναγνώριση. Οταν όμως δέχεται ο ίδιος κάποια προσφορά, εκδηλώνει την ευγνωμοσύνη του και θυμάται την προσφορά που του έχουν κάνει.
Ο Γέροντας αναφέρεται στο θέμα αυτό και διατυπώνει: "Δύο χαρές υπάρχουν στον άνθρωπο. Μία χαρά, όταν παίρνει και μία χαρά όταν δίνει. Δεν συγκρίνεται η χαρά που νιώθει κανείς, όταν δίνει, με τη χαρά που νιώθει, όταν παίρνει. Ο άνθρωπος, για να καταλάβει αν προχωράει σωστά πνευματικά, πρέπει να εξετάσει κατ' αρχάς αν χαίρεται, όταν δίνει και όχι όταν παίρνει. Αν νιώθει στενοχώρια, όταν του δίνουν, και χαρά όταν δίνει".

*Απόσπασμα απο το βιβλίο "Πνευματικός κώδικας Γέροντος Παισίου" του πρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση.
------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΜΕΓΑΛΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΕ CARTES POSTALES ME ΘΕΜΑ TO BELLY DANCE ΚΑΙ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΚΑΙ Β. ΑΦΡΙΚΗΣ, ΤΕΛΗ 19ου & ΑΡΧΕΣ 20ου ΑΙΩΝΑ! (Β΄ΜΕΡΟΣ).

2008-11-21T20:56:00.010+02:00

ΝΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ! ΒΡΑΔΥ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2008.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ναι, η δασκάλα μου η καλή του χορού της κοιλιάς ήταν εκείνη που μου εμπιστεύτηκε όλες της τις cartes postales για να τις τυπώσω και να τις έχω και εγώ. Η δασκάλα εκείνη λοιπόν, ήταν με τον απόλυτα προσωπικό της τρόπο μία γνήσια τρελοκαμπέρω μα και άριστη χορεύτρια τουτέστιν μια μικρή περίφημη στις παρυφές της Πλάκας, όπου και έμενε, στα έθνικ ρεστοράν του Ψυρρή και σε όποιο μπαρ της Αθήνας διοργάνωνε νύχτες Ανατολής!!!!

Με ρώσικες και εβραικές ρίζες, υπήρξε γνήσιο παιδί της Καλιφόρνιας, ναι, ναι, όπου και χόρεψε παντού όπως μας διηγόταν και την πιστεύαμε, και όπου γνώρισε ημέρες δόξας, και πάλι τη πιστεύαμε, όταν για λόγους ανεξήγητους και μυστικούς της ήρθε η επιφοίτηση να πάρει τα μπογαλάκια της και τα μπαούλα της, γεμάτα γυναικεία καλούδια, και να εγκατασταθεί στη Πλάκα, πολύ πολύ καιρό πριν. Σε μια Πλάκα ακόμα χίπικη και ροκ και ωραία.

Εχοντας περάσει τα 60, ναι, ναι τα 60! ήταν όλο της το κορμί ένα νεύρο, σα να το έχει χτυπήσει ηλεκτρικό ρεύμα, μία ενέργεια γερή και ατόφια που θύμιζε τον Iggy Pop πάνω στη σκηνή. Ετσι και κείνη, μακιγιαρισμένη και πολύ όμορφα στολισμένη, έδινε ακόμη ρέστα κάθε φορά που έδινε παράσταση.

Είχε και ένα αγόρι, ναι, ναι, ένα αγόρι όχι πάνω από 30, που σαν αδέσποτο γατάκι το είχε σκάσει από το Ιράκ και σαν πολιτικό πρόσφυγα το είχε περιμαζέψει η δασκάλα που το αγαπούσε πολύ και βέβαια το βοηθούσε με το τρόπο της...

Ο Αλί, έτσι έλεγαν το αγόρι της, ήταν όμορφο και είχε ωραία φωνή ενώ έπαιζε και καλό τουμπελέκι. Και η δασκάλα μας τον έκανε τον προσωπικό της μουσικό, κάθε που χόρευε, και τον σύστηνε στα μαγαζιά και τον γνώριζε στις μαθήτριες της.

Και τον εμψύχωσε να φτιάξει και το πρώτο του σιντί!!! ναι, ναι, το πρώτο του σιντί το οποίο αξιοπρεπέστατο ήταν με αραβικά τραγούδια. Και εννοείται πως ήταν πάνω στα τραγούδια αυτά που χορεύαμε κάθε που κάναμε τις ασκήσεις μας, όπως βέβαια και πάνω στην εξαιρετική μουσική του Τεκμπιλέκ!

Κάπου όμως ο Αλί δεν ένιωθε άνετα που η δασκάλα μας ήταν το κορίτσι του και της το είχε απαγορεύσει να το λέει δεξιά και αριστερά, και ακόμη πιο πολύ ντρεπόταν να τη κυκλοφορεί μιας και η δασκάλα μας ντυνόταν αρκετά θεατρικά για τους δρόμους μιας Αθήνας, ακόμη και μιας Πλάκας.

Και ήρθε η μέρα που χώρισαν, μετά από κάποιους μήνες. Και η δασκάλα μελαγχόλησε στο σπίτι της και στούντιο της, υπόγειο από μπροστά, και ισόγειο από πίσω, να βγάζει σε πράσινο ακάλυπτο, με καθρέφτες παντού παντού και ακατάστατα μπλιμπλίκια παντού παντού και μερικές κατσαρίδες παντού παντού, αλλοίμονο.

Τίγκα στο σαλόνι και αίθουσα χορού της, είμασταν όλες οι μαθήτριες της, στη σειρά, να την σεβόμαστε και να την συμπαθούμε. Και οι πιο πολλές, γινόμασταν και φιλεναδίτσες και πίναμε και κανένα καφεδάκι μαζί. Ολα όμως τούτα γινόντουσαν 5 ολόκληρα χρόνια πριν. Πλησιάζει λοιπόν η ώρα να της ξαναχτυπήσω το κουδούνι...

Ελπίζω όλα να είναι ακόμη στη θέση τους, όπως περίπου ήσαν όταν τα άφησα. Και πάνω απ' όλα να είναι ακόμη στη θέση της, εκεί που την άφησα, εκείνη, εκείνη, εκείνη!

Η ιστορία έχει και συνέχεια. Φιλιά, Balabala Bambaluna.
----------------------------------------------------------------------------------------------------

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΕ CARTES POSTALES ME ΘΕΜΑ TO BELLY DANCE ΚΑΙ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΑΦΡΙΚΗΣ, ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΛΗ 19ου & ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ 20ου ΑΙΩΝΑ! (Α΄ΜΕΡΟΣ).

2008-11-15T00:40:00.017+02:00

ΤΙ ΑΛΛΟ? ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΠΑΝΤΑ, ΣΑΒΒΑΤΟΥ 15 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 2008. ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΑΝΟΙΚΤΗ. ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ Η ΝΙΚΟΛΟΥΛΗ.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
Εννοείται ότι η Balabala Bambaluna θα έκανε μαθήματα χορού της κοιλιάς. Και στο στούντιο της δασκάλας, στη Πλάκα, ανακάλυψε, κάτω από μαντήλες χορού με φλουριά, και κάτω από ένα σωρό γυναικεία και φιλάρεσκα χρήσιμα και άχρηστα μπλιμπλίκια, ...

...φακέλους μεγάλους και ποτέ κλεισμένους, φουσκωμένους και γεμάτους με cartes postales με θέμα γυναίκες από την Ανατολή. Από την Κωνσταντινούπολη και την Ελλάδα,...

...και την Τυνησία και το Μαρόκο και την Αλγερία, και το Νείλο και την Αραβία, και την Ινδία και τη μακρινή Μογγολία! Γυναίκες σε φιλήδονο ραχάτι, να στήνονται, να ποζάρουν, να συνομιλούν, να περιδιαβαίνουν, να υπάρχουν, και πάνω απ' όλα να χορεύουν,...

...πάνω απ΄όλα να χορεύουν Χορό της Κοιλιάς, με τη συνοδεία αντρών που παίζουν τη μουσική και τη συνοδεία αντρών που τις απολαμβάνουν!...

...Ευτυχώς που υπήρξαν και οι ρομαντικοί, όντως ρομαντικοί συν όλα τ' άλλα που θα ήσαν, Ευρωπαίοι ταξιδευτές που κατέγραψαν, με φωτογραφικές μηχανές μα και με ζωγραφιές, μοναδικές στιγμές τόσο καθημερινές για την Ανατολή αλλά και τόσο εξωτικές για τους ίδιους!...

...Χιχί! Oλες τις πήρε η Balabala, μα όλες! Μη και της ξεπέσει κάποια πουθενά! Ω, πωπώ Παναγιά μου! Με μια μικρή μανία, όλες τις κάρτες να τις αντιγράψει και να τις φυλάξει, και τις καλύτερες να τις τυπώσει, ακόμη και να τις καδράρει πάνω σε βαθύ ροζ ύφασμα βελούδο...

...και με κορνίζα χρυσή και λίγο χοντρή μα και πολύ κομψή, να τις κρεμάσει στη κρεββατοκάμαρα της, να της κάνουν παρέα οι όμορφες και οι λάγνες, σαν εκείνη θα κοιμάται. Να τη προσέχουν!...

...Η δασκάλα της, υπήρξε ευτυχώς πολύ καλή μαζί της και της έκανε όλα τα χατίρια!...

...Και έτσι έζησαν αυτοί καλά, και η Bambalu καλύτερα!

Φιλιά από τη Balabala Bambaluna και τις φιλενάδες της. χιχί!
----------------------------------------------------------------------------------------------------

Η MO-NA-ΔI-KH & ΠΕΡΙΦΗΜΗ & ΑΡΙΣΤΗ ΑΤΑΚΑ ΤΟΥ MUHAMMAD ALI ΟΤΑΝ ΤΟΥ ΖΗΤΗΣΑΝ ΝΑ ΥΠΗΡΕΤΗΣΕΙ ΣΤΟ ΒΙΕΤΝΑΜ ΚΑΙ ΚΕΙΝΟΣ ΑΡΝΗΘΗΚΕ!

2008-11-08T02:35:00.014+02:00

O MUHAMMAD ALI ΠΟΖΑΡΕΙ ΣΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ESQUIRE ΣΑΝ ΤΟΝ SAINT-SEBASTIAN.

ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ ΣΑΒΒΑΤΟΥ 8 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 2008, ΜΕ ΤΗ ΝΙΚΟΛΟΥΛΗ ΩΣ BACKGROUND ΣΤΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ.
---------------------------------------------------------------------------------------------------
Στο ΜΟΜΑ (MUSEUM OF MODERN ART) της Νέας Υόρκης εκθέτει ο ελληνοαμερικανός γκουρού της διαφήμισης GEORGE LOIS που στη τόσο ενδιαφέρουσα, επαναστατική, δημιουργική και ταραγμένη περίοδο του 1962 με 1972 δημιούργησε μερικά εξώφυλλα για το περιοδικό ESQUIRE που έγραψαν Ιστορία!
Θρυλικό θεωρείται και το εξώφυλλο του ΕSQUIRE που έκανε ο LOIS με τον ΜUHAMMAD ALI να φωτογραφίζεται σαν τον SAINT-SEBASTIAN!

Γι αυτή τη περίφημη φωτογραφία ο Lois λέει στον Γιάννη Τριανταφύλλου της Σαββατιάτικης Ελευθεροτυπίας, της 1ης Νοεμβρίου, τα εξής:
"Hταν μία περίεργη γεμάτη ένταση εποχή. Υπήρχε ο Malcolm X που μιλούσε για τους λευκούς διαβόλους αλλά και η ιδέα της μη βίας του Μartin Luther King, Jn. ήταν πολύ δυνατή γιατί άγγιζε τους λευκούς που σκέφτονταν ότι η μετάβαση στη νέα εποχή ίσως να μην περνούσε μέσα από μία αιματηρή επανάσταση. Και ενδιάμεσα στον Μalcolm και τον Κing είχες κάποιον σαν τον Αli.
Πριν από λίγα χρόνια, το 1955, είχε δολοφονηθεί ένα μαύρο αγόρι στο Μississippi, ο Εmmett Till. Του είχαν πολτοποιήσει το πρόσωπο επειδή υποτίθεται ότι κοίταξε μία λευκή γυναίκα. Και όλοι οι μαύροι είχαν τότε τραυματιστεί από αυτό. Ο Αli δεν κοίταζε λευκή γυναίκα στα μάτια. Και μετά άλλαξε τη θρησκεία του και το όνομα του και έγινε μουσουλμάνος. Και όλοι πλέον στην Αμερική τον μισούσαν, λευκοί, χριστιανοί, οι πάντες, το 90% της χώρας! Μετά, όταν κλήθηκε να πάει στον πόλεμο αρνήθηκε και είπε το περίφημο: "Κανένας Βιετναμέζος δεν με αποκάλεσε ποτέ νέγρο".
Οταν βγήκε αυτό το εξώφυλλο, η Αμερική έπεσε στα γόνατα. Το χτύπημα ήταν πολύ ισχυρό. Ηταν ένα μαύρο παιδί με μεγάλο στόμα που άλλαξε τη θρησκεία του και μετά είπε ότι δεν πάει να πολεμήσει για την Αμερική. Και αυτό που έκανε το εξώφυλλο ήταν να προβάλει ένα δυνατό σύμβολο, έναν συνδυασμό ράτσας, πολέμου και θρησκείας.
Το εξώφυλλο του Αli είναι κάπως σαν τη Μona Lisa. Είναι αυτό που τραβάει τη μεγαλύτερη προσοχή από τους νέους ανθρώπους που επισκέπτονται τώρα την έκθεση".

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΟVER! OVER! ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ κ. ΓΕΩΡΓΙΟ Β. ! ΕΧΕΤΕ ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΖΩΝΤΑΝΩΝ! OVER! ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΣΑΣ! OVER!

2008-11-04T02:15:00.018+02:00

Η BALABALA BAMBALUNA ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΟΥΛΙΔΙΟΝ.

ΗΜΕΡΑ ΤΕΤΑΡΤΗ. ΜΕΤΑ ΤΙΣ 2, ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ 5ης ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 2008. ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΜΟΥ.
------------------------------------------------------------------------------------------------------

Αγαπητέ μου Πατερουλίδιον, μου λείπεις. Πάντα μου λείπεις μα σήμερα βράδυ και νύκτα μου λείπεις και θα μου λείπεις κατά ένα πολύ συγκεκριμένο τρόπο.

Θυμάσαι σαν ήμουν στο Λονδίνο? Διάβαζα και κυρίως έγραφα σα πούστης εργασίες για το σχολείο, όπως συνήθιζα να αποκαλώ το πανεπιστήμιο, δωσ'του σε έως και επιστημονικά αγγλικά να πρέπει ξάφνου να γράφω εργασίες και εργασίες, ασταμάτητα εργασίες σχετικά με την παγκόσμια ιστορία του 20ου αιώνα, δηλαδή στην ουσία για όλων των ειδών τους πολέμους του 20ου αιώνα, και όλες οι νύχτες μου ήσαν οι ολονυκτίες μου, οι ώρες της προσευχής μου και του διαλογισμού μου καθώς θα μ' βρισκε κάποιος ξάγρυπνη γιατί πάντα διάβαζα και πάντα θα διαβάζω στον αιώνα τον άπαντα αμήν! νύκτες και ξημερώματα, αν και όπως είχε προκύψει τότε εκαλούμην πλέον να διαβάζω και να γράφω, σαν ένας απόλυτα ξεμαλλιασμένος Αινστάιν, και τις πρωινές ώρες, που και αυτές μια χαρά ήσαν αν κατέβαζες λίγο τα ρολά. Μου άρεσε όμως πολύ, περνούσα ωραία.

Ηταν γύρω στις 3 με 4 τα ξημερώματα και σε όλο το κόσμο περίμεναν τον Κλίντον να βγει για να δηλώσει καταπονημένος το νομικο-λεκτικό ακροβατικό κατασκεύασμα "...I had no sexual intercoure with ....bla bla bla" και ήξερα πατερούλη πως ήσουν ξύπνιος και ήξερα πως και συ περίμενες να ακούσεις τον Κλίντον, σαν τον απόλυτα σωστό δημοσιογράφο που όχι μόνο επιθυμεί μα και οφείλει να ενδιαφέρεται για όλα τα μεγάλα και σπουδαία του κόσμου τούτου και όλα τα περίεργα όπως περίεργη και ενδιαφέρουσα από νομικο-πολιτικο-κοινωνική άποψη ήσαν αυτή η συγκεκριμένη και μοναδική στο είδος της απολογία του Κλίντον.
Και σε πήρα πατερούλη τηλέφωνο και βέβαια μου απάντησες. Και συνομωτικά, και με ικανοποίηση πως είχαμε βρει ο ένας στον άλλον ένα φιλαράκι για να σχολιάσουμε παρέα, ακριβώς έτσι ξεκινήσαμε να σχολιάζουμε παρέα την εμφάνιση του αμερικανού προέδρου, και σου άρεσε όταν σε έπαιρνα τηλέφωνο με τέτοιες αφορμές. Ο δημοσιογράφος των εξωτερικών ειδήσεων, ο δημοσιογράφος που διψάει να τα μαθαίνει όλα, όλα, όλα κι άλλα τόσα του κόσμου τούτου και μου έστελνες πολλά πολλά φιλιά σε μένα που σε τούτο σου έμοιαζα τόσο πολύ και πολύ χαρούμενοι είμασταν που τα είπαμε στο τηλέφωνο οι δυό μας νύχτα επι ποδός.

Πατερουλίδιον, έτσι και σήμερα, αν ήσουν μαζί μας, θα αράζαμε ξανά παρέα με προσμονή να ξεκινήσει στην ελληνική τηλεόραση η κατά κάποιο τρόπο μαραθώνια ενημέρωση για τα αποτελέσματα των αμερικανικών εκλογών. Θα καθόμασταν στημένοι μετά προσοχής να ξεκινήσουν μετά τα μεσάνυχτα όλες οι σχετικές εκπομπές, θα πηγαινοερχόμασταν από κανάλι σε κανάλι προσπαθώντας διψασμένοι να επιτύχουμε τις πιο καλές, ενδιαφέρουσες και μορφωμένες πολιτικές και δημοσιογραφικές αναλύσεις για τα τεκμαινόμενα της αμερικής και πάλι του κόσμου όλου, αναλύσεις που δεν είχαμε σκεφτεί, που μας είχαν διαφύγει, αναλύσεις που δεν είχαμε διαβάσει, αναλύσεις που θα τις βρίσκαμε επιτέλους ενδιαφέρουσες.
Εμείς οι δύο μαζί με τα εκατομμύρια των ανθρώπων σε όλο τον πλανήτη που περισσότεροι από κάθε άλλη φορά, σαν να πρόκειται για έναρξη Ολυμπιακών Αγώνων ή για τελικό του Μουντιάλ ή καλύτερα για πρωτοχρονιά νέας Χιλιετίας, έχουμε στραμμένα τα στην κατ' ουσίαν απελπισμένα βλέμματα μας σε αυτές τις συγκεκριμένες εκλογές που ο Θεός να δώσει να αποδειχθούν πραγματικά Ιστορικές.

Πατερουλίδιον. Δυστυχώς μοναχούλα μου θα καθήσω να τα παρακολουθήσω όλα τούτα, και μοναχούλα να τα συλλογιστώ. Σήμερα ξημέρωμα. Αχ. Ξεκινώ λοιπόν και κλικάρω στο Μέγκα.

Το Μαράκι σου. "Το αριστούργημα" σου όπως συνήθιζες να με λες.

-----------------------------------------------------------------------------------

ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΕΥΦΡΑΙΜ, ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΑ ΜΩΡΑ ΠΟΥΛΑΚΙΑ!

2008-10-30T02:59:00.016+02:00

ΜΩΡΟΥΔΕΛΙ.

ΜΩΡΟΥΔΕΛΙ.

ΠΡΟΣΕΥΧΟΥΛΑ.

Η FRIDA KAHLO ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΑΠΑΓΑΛΟ! "A LETTER TO DIEGO" BY TASCHA.

O ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΩΝ ΕΡΩΤΙΚΩΝ ΜΑΣ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΕΩΝ, ΑΠΟ ΤΗ ΤΑΙΝΙΑ "BLADERUNNER".

BABY BIRDS.

BABY BIRDS.

BABY BIRDS.

"MR. BLUE BIRD" BY TASCHA.

MAMA BIRD & BABY BIRDS.

BABY BIRDS.

"MR. BIRD" BY TASCHA.

BABY BIRDS.

BABY BIRDS.

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΦΡΑΙΜ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ...

...ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ.

"PLEASE, PRAY FOR..." EIΔΙΚΑ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΜΩΡΑΚΙΑ, ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ ΤΑ ΜΩΡΑΚΙΑ, ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΥΤΟΥ, ΠΟΥ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΩΡΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ Η ΖΩΟΥΛΑ ΤΟΥΣ!!!

30 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2008, ΗΜΕΡΑ ΠΕΜΠΤΗ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ. (Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΑΝΟΙΧΤΗ)
-----------------------------------------------------------------------------------------

Λοιπόν, άγιε μου Ευφραίμ. Σε παρακαλώ, αν δεν είναι γραπτό τους βαρύ να πεθάνουν μα η τύχη τους μπορεί να αλλάξει, βοήθησε τα δύο κουτσικάκια-πουλάκια, των 10 και 8 ημερών σήμερα, ξημέρωμα Πέμπτης, ίσως και ένα τρίτο που ίσως παραμένει κρυμμένο σε ένα κλειστό αυγουλάκι, σα βοτσαλάκι γαλαζωπό, εκεί, σιμά τους, που δε λέει ακόμη να σπάσει, βοήθησε να μείνουν ζωντανά.

Τα πουλάκια, σαν λουκουμάκια-μπουκίτσες Συριανά που τους έχει φύγει η ζάχαρη, ροζ-διάφανα με άσπρες σκόρπιες, ο Θεός να τις κάνει, τουφίτσες, ασουλούπωτα και ασχημούλικα και απολύτως εύθραυστα, νόμιζα πως το να γεννηθούν θα ήταν κάτι πολύ απλό, πολύ εύκολο και κάτι μόνο γλυκό. Αλλά όπως έχει φανεί έως τώρα, δεν είναι καθόλου εύκολο τα νεογέννητα να κρατηθούν ζωντανά. Στον ενάμιση χρόνο που πέρασε, έχασα ήδη μία καναρίνα-μανουλίτσα και παρακολούθησα έκπληκτη 5 νεογέννητα να σβήνουν στη παλάμη μου. Πρέπει και αυτή τη φορά να συμβούν τα ίδια? Είναι τόσο απαραίτητο? Δεν μπορεί αυτή τη φορά τα πράγματα να εξελιχθούν διαφορετικά? Χαρωπά? Εστω για μία φορά? Αυτή τη φορά? Σαν ένα μήνυμα, και για μένα, καλό? Ωραίο θα ήταν να λάβω ένα μήνυμα καλό. Ειδικά από εσένα, για εμένα. Πολύ ωραίο. Ας είναι, τούτη τη φορά, μία μικρούλα άνοιξη και γιορτή και όχι μίαν ακόμη μαχαιρίτσα στη καρδιά μου, και στη χαρά μου.

Πριν λίγο καιρό, ένα μεσημέρι, μόλις καμάρωνα τα πουλάκια μου, που τα έχω πολλά. Ολα ξαφνικά μου φάνηκαν όμορφα και γερά και με ωραίο τρίχωμα, μα το 'νιωσα πως, τώρα που τα καμάρωνα, κάτι θα μπορούσε να πάει στραβά. Και όντως πήγε. Και μου πέθανε το ζεμπράκι μου, το αγαπημένο κούτσικο, που όταν το αγόρασα ήταν κουτσουρεμένα τα φτεράκια του και δεν μπορούσε να πετάξει και το βάφτισα Πάγκαλο γιατί είχε ένα προγούλι χοντρό σαν του Πάγκαλου. Και γελούσαμε. Χωρίς καμίαν ένδειξη, έτσι ξαφνικά, "....όπως θα μπαίνει η άνοιξη..."(τραγουδάκι της Πρωτοψάλτη), το είδα που ήταν σαν ξαπλωμένο στο κλουβάκι, μακριά από τα άλλα, και τούτο δεν μου άρεσε. Πωπώ! Το πήρα στα χέρια μου, και ήταν στα χέρια μου που πετάρισαν αυτά τα φτεράκια που είχαν φτιάξει, και μπορούσε επιτέλους! μετά από καιρό πολύ να πετάξει, και σε ένα σπασμό που, για δεύτερα των δευτέρων, μου έδωσε την ελπίδα ότι αποτινάσσει από πάνω του ό,τι... κακό παραμόνευε να κολλήσει πάνω του σα βδέλλα, μου ξεψύχησε. Ξαφνικά και ώρα βραδινή. Αλλοίμονο. Ενας μικρούλης μου φίλος πολυαγαπημένος ήταν. Τόσος, τόσος δα μόνο! Γαμώτο. Και να 'σου και ερήμην μου! να 'χω κάνει, να παίρνει σάρκα και οστά, κυριολεκτικά, ένα νεκροταφείο πουλακιδίων, εδώ κάτω γωνία Κ. και Σ., σε παρτέρι ενός ήσυχου πεζόδρομου. "...Ι don't want to be buried in a pet cemetery..." (τραγουδάκι από τους Ramones). Xμ, κι όμως, ίσως δεν είναι και τόσο κακή ιδέα να σε θάψουν σε ένα pet cemetery, τώρα που το σκέφτομαι. Παρέα με όλα τα αθώα πλασματάκια. Αλλά γιατί πρέπει σχεδόν να αναγκάζομαι να σκέφτομαι τέτοια? Αναρωτιέμαι.

Μπορώ να καμαρώσω τα πουλάκια μου με την ησυχία μου, και τίποτε κακό να μη τους συμβεί? Παρατηρώ πως μου κάνει καλό, μου δίνει μίαν ωραίαν ώθηση που βλέπω αυτά τα νεογέννητα να μεγαλώνουν μέρα με την ημέρα. Τώρα που τα δυό τους είναι λίγο δυναμωμένα και η μάνα τους έμαθε, κυριολεκτικά επί πτωμάτων! πώς να τα ταίζει, γιατί και αυτή μικρούλα είναι, δεν είναι ώρα για μίαν αλλαγή? Την ησυχία μου ζητώ. Λίγο, μόνο λίγο. Να, όσο πατάει η γάτα. Μόνο τόσο.
Αυτή τη φορά, ας είναι χαρμόσυνα τα νέα κι ας μείνουν ζωντανά. Δωσ' μου ένα καλό σημάδι. Ενα καλό σημάδι... "...πες το κι ας πέσει χάμω, πες το κι ας πέσει χαααάμω..." (που λέει και το τραγουδακι).
--------------------------------
16 Ιανουαρίου 2009. ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ: ΝΕΑ: Τα πουλάκια επέζησαν!!! Τα μοναδικά έως τώρα! Γιούπι!
----------------------------------------------------------------------------------------------------

ΠΟΙΗΣΗ 10: ΔΥΟ ΩΡΑΙΟΤΑΤΑ ΖΩΓΡΑΦΙΣΜΕΝΑ ΟΠΙΣΘΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΕΠΤΥΧΗΜΕΝΟ ΓΝΩΜΙΚΟ: "ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ..."

2008-10-25T22:00:00.006+03:00

25 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2008, ΣΑΒΒΑΤΟ ΒΡΑΔΑΚΙ!
-------------------------------------------------

"ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ... ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ."

ΠΟΙΗΣΗ 9: ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: " Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ".

2008-10-16T23:25:00.012+03:00

(ΕΚΤΑΦΗ)

ΑΚΟΜΗ 16 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, ΗΜΕΡΑ ΠΕΜΠΤΗ, ΤΟΥ 2008
-----------------------------------------------------------

ΥΠΗΡΞΕ ΘΕΜΑ. ΘΕΜΑ ΖΩΗΣ 'Η ΘΑΝΑΤΟΥ. ΔΙΑΛΕΞΑ ΤΗ ΖΩΗ. ΠΡΩΤΟΥ ΟΜΩΣ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ, ΚΑΙ ΝΑ ΒΓΩ ΣΤΟ ΚΑΤΟΠΙ, ΚΑΙ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙΚΟ "ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ, ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ, ΜΕΣ ΣΤΟ ΚΗΠΟ ΠΩΣ ΠΕΤΑ!!!", ΔΙΟΤΙ ΟΝΤΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑΝ ΩΡΑΙΑ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ ΠΟΥ ΦΥΣΙΚΑ ΩΡΑΙΑ ΠΕΤΑ ΚΑΙ ΝΑΙ, ΣΕ ΕΝΑ ΚΗΠΟ ΣΚΕΤΟ ΧΑΡΜΑ ΟΦΘΑΛΜΩΝ, ΕΠΙΤΡΕΨΤΕ ΜΟΥ ΠΡΩΤΑ, ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΕΝΑΝ ΛΥΓΜΟ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΦΩΝΗΣΩ ΠΑΡΑΔΟΜΕΝΗ "ΣΚΑΤΑ!"

ΩΔΗ ΣΤΟ ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΜΑΝΟΥΛΙΔΙΟΝ! ΚΕΦΑΛΑΙΟ: "ΤΟ ΖΩΝΤΑΝΟ ΑΓΑΛΜΑ" { Νο. 2 }

2008-07-06T04:19:00.006+03:00

H BALABALA BAMBALUNA, ΜΟΛΙΣ ΛΙΓΩΝ ΩΡΩΝ, ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΜΑΝΟΥΛΙΔΙΟΥ ΤΗΣ! ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ.

ΞΗΜΕΡΩΜΑ, ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ ΟΜΩΣ!!!! ΚΥΡΙΑΚΗΣ, 6 ΙΟΥΛΙΟΥ 2008, ΚΑΙ ΚΑΝΩ ΑΕΡΑ ΜΕ ΤΗ ΒΕΝΤΑΛΙΑ ΜΟΥ!
----------------------------------------------------------------------------------------------

Πολλές, μα πάρα πολλές φορές, λέγαμε μεταξύ μας, ο αδερφός μου κι εγώ, αλλά και λέγαμε και στην ίδια μας τη μάνα, πως χρυσό άγαλμα της πρέπει για όλες τις μανουλιδιακές, φίνες και σταράτες εξηγήσεις της που δικαίωναν γνωμικά & συμπεράσματα, όπως το "μάνα είναι μόνο μία", και μας φέρνουν στο νου θαυμάσιο ποίημα, τίνος δυστυχώς ψάχνω μα δε βρίσκω, νόμιζα πως ήταν του Παλαμά μα φαίνεται πως όχι, κοίταξα και στο ανθολόγιο για ποιήματα του Δροσίνη, μήτε, και ούτε και στο τέλος του βιβλίου, στο ευρετήριο, που ήσαν καταχωρισμένα ανά θέματα τα ποιήματα όλα.

Μιλώ για κείνο το ποίημα στο οποίο ο υιός ερωτεύεται νια, η οποία όμως, για απόδειξη της αγάπης του προς αυτήν, ζητά να της φέρει τη καρδιά της μάνας του! Και κείνος, νεφελοβάμων από τον πόθο, αλλοίμονο, αφήνεται έρμαιο σε σκοτεινές δυνάμεις και δέχεται και τρέχει, και στη μάνα του πάει και της ξεριζώνει τη καρδιά! Και αφού στα χέρια του πια την έχει, την άμοιρη καρδιά της άμοιρης μάνας, άρχισε πάλι να τρέχει γρήγορα να τη πάει στη καλή του.
Μα σκοντάφτει και πέφτει και ακούγεται τότε η καρδιά της μάνας να τον ρωτά, με περισσή αγωνία και ανατριχιαστική αγάπη: "Επεσες, παιδί μου? Χτύπησες? Είσαι καλά?"

Ε, για τέτοιου επιπέδου μανουλιδιακές εξηγήσεις το συζητάγαμε πως ολόκληρο χρυσό άγαλμα της έπρεπε της μάνας μας, και μεγάλο, στις πραγματικές της διαστάσεις, και όχι κούφιο αλλά μασίφ, τόσος χρυσός όσο θα ήταν το βάρος της, αφαιρώντας της βέβαια δύο-τρία κιλά από το αγαπημένο της παγωτό, οικογενειακό παγωτό, εκμέκ καταίφι με καιμάκι της δωδώνης, άριστο που κρύβει στην κατάψυξη της από μένα, κάτω από κατεψυγμένα μπιφτεκάκια και λαχανικά, και που εγώ βεβαίως πάντα ανακαλύπτω. Οπως κάνουν με το βάρος τους σε χρυσό κάτι άγριες φυλές, αφρικής ή αραβίας ή βαθιάς ανατολής, ή πλούσιες και άγριες φυλές, ή μόνο πλούσιες και λίγο άγριες, ή με μόνο έναν πλούσιο αρχηγό και λίγο άγριες, χαχά, που μετράνε το βάρος τους σε χρυσάφι, σαν πρόκειται για γάμο, όπως ακούμε σε παραμύθια αλλά και στην ιστορία και στα νέα παλαιώτερα.

Και έτσι και έγινε. Και ακόμη καλύτερα. Διότι λένε πως ο χρυσός φέρνει διχόνοια και τσακωμούς, και πως γρουσούζικο και κακότυχο δώρο είναι, και να μη το κάνουν οι ερωτευμένοι στις αγαπημένες τους, για παράδειγμα.

Τι καλύτερο από ένα χρυσό άγαλμα? Μα ένα αληθινό! Ενα μωρουδέλι κοριτσάκι που θα έπαιρνε, τιμής ένεκεν, το όνομα του μανουλιδίου μας, Αικατερίνη!

Ο υιός του μανουλιδίου μας, λοιπόν, και αδερφός μου, έκανε αναπάντεχη εκπληκτική κίνηση, και σε αναπάντεχο χρόνο τσουπ! φρόντισε για ένα κουτσικάκι. Και με τις δυνάμεις του σύμπαντος να κινούνται προς επίρρωσιν της ιδέας μας για το μανουλιδιακόν άγαλμα, συμβαίνουν και τούτα τα "μαγικά", κοριτσάκι εγένετο και όχι αγοράκι.
Μα για να αποκορυφωθεί το "μαγικό" και ονειρικό και αγγελικό αυτού του ερχομού έχρηζε μίας ακόμη τελευταίας σκακιστικής, ας την θω-ρήσουμε ως τέτοια, κίνησης.

Ηταν 13 Μαίου πέρυσι, 2007, νύχτα και όλοι μας, μαζεμένοι στο προαύλιο του μαιευτηρίου, περιμέναμε τον ερχομό της Αικατερίνης της Γ'(...ή και παραπάνω, εδώ πρέπει μελέτη του οικογενειακού μας δένδρου) ή άλλως της Καιτούλας! Και πλησίαζαν μεσάνυχτα και ήταν Κυριακή, και δεύτερη Κυριακή του μήνα μάλιστα, ημέρα δηλαδή της Εορτής της Μητέρας! Και όλοι τους θωρούσαν πως το καινούργιο Καιτουλίδιον θα καθυστερούσε να μας έρθει, μα εγώ το ένιωθα, και το ήλπιζα, και το περίμενα, και το έπαιζα και ζύγιαζα στο μυαλό μου πως το μωρουδέλιον μπορούσε και αυτό, με τη δική του σειρά, να λάβει μέρος στο συμπαντικό παιχνίδι που τελείτο, και να προκάνει και να γεννηθεί μέσα σε τούτη την ιδιαίτερη Κυριακή πρώτου τελικά αυτή εκπνεύσει.
Και ναι, κυρίες και κύριοι, το μωρό γεννήθηκε κυριολεκτικά στις 12 παρά 10 τα μεσάνυχτα ή αλλιώς 23 και 50 της εορταστικης μας Κυριακής!!!

Ετσι ο αδερφός μου όχι μόνο έκανε στο μανουλίδιο δώρο ένα άγαλμα, μα ένα ολοζώντανο άγαλμα, και όχι μόνο ζωντανό μα και κοριτσάκι, και όχι μόνο κοριτσάκι, μα κοριτσάκι με το όνομα της! Και όχι μόνο με το όνομα της αλλά και ανήμερα της Ημέρας της Εορτής της Μητέρας! Μέγα δώρο στην πιο κατάλληλη ημέρα του χρόνου!

Αχά, όσον αφορά στο κουτσικάκι μας, δεν είχε τούτο προλάβει να κάνει κιχ από τη κοιλιά της μάνας του και 'ξηγιόταν ήδη περκέτι!!! Τι να κάνουμε? Περκέτι, αφού αυτή είναι η σωστή λέξη. Το νέο μας γυναικάκι, των λίγων μόνο λεπτών, κατέφθανε τσίφτισσα, μαγκιόρα και τερπεντέρισσα!!!

Τι λέτε λοιπόν, δεν ήταν το καλύτερο δώρο στο μανουλίδιον μας? Ητανε!!!!

BALABALA BAMBALUNA.

ΠΟΙΗΣΗ 8: "Ο ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ ΑΠΑΓΓΕΛΕΙ ΕΝΑΝ ΚΑΒΑΦΗ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ, ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ Α. ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΥ, 1972!" ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ, ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ! ΚΑΒΑΦΗΣ: "ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙ".

2008-06-27T01:08:00.006+03:00

TO KYMA EINAI ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΗΣ ΚΥΘΝΟΥ, 2008.
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΚΑΛΟ ΦΙΛΟ BLOGGER NUWANDA: http://book.attack.gr
{ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΤΕ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ PLAYLIST}

ΩΔΗ ΣΤΟ ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΜΑΝΟΥΛΙΔΙΟΝ! { Νο. 1}

2008-06-17T03:25:00.011+03:00

Η BALABALA BAMBALUNA KAI H ΜΑΝΟΥΛΙΤΣΑ ΤΗΣ! ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ!

ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΒΕΒΑΙΑ, ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ, 3 ΚΑΙ ΜΙΣΗ, ΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ, 17 ΙΟΥΝΙΟΥ 2008.
-------------------------------------------------------------------------------------------------

ΟVER! OVER! Τελείωσε η σειρά του Αντέννα "Ερωτας" που παιζόταν καθημερινά, 7 με 8 απογευματινήν, για δύο ολόκληρα χρόνια. Το μανουλίδιον παρακολουθούσε ανελλιπώς και αρειμανίως. Ηταν η μόνη ώρα του εικοσιτετραώρου που λειτουργούσε φυσιολογικά, η μαμά, όπως όλοι οι άλλοι άνθρωποι. Δηλαδή, ήταν η μόνη ώρα την ημέρας που θα την άκουγες να λέει "Δεν μπορώ τώρα! Γαμώτο! Εχω δουλειά!"
OVER! OVER! Eκτακτη συνεδρίαση των παιδιών της Αικατερίνης Βήτα με θέμα "Τι θα κάνουμε τώρα που τελείωσε ο "Ερωτας" της?" Μα η μάμμι, μας προλαβαίνει και δίνει την δική της κουλ απάντηση: "Επιτέλους θα βλέπω τις ειδήσεις του Αλτερ από την αρχή!!!"

Πάλι καλά. Γενικώς, η μαμά πάει καλά. Αφήνεται αρκετή ώρα στη Νετ για να ξέρει και να με πληροφορήσει, με δημοσιογραφικόν οίστρο, πως η Τουρκία νίκησε χθες την Τσεχία, πράγμα που με πολύ με σύγχισε, γιατί έχω και αδυναμία στους Τσέχους (έχω γνωρίσει κατι χαρντκοράδες ροκ Τσέχους παλαιωτέρας κοπής-γενιάς, εκεί στη Βιέννη, 55 χρονών τώρα γύρω όλοι τους, απίθανους κι απίστευτους κι αγαπημένους μου!), πως η Γερμανία νικάει την Αυστρία και πως οι Τούρκοι έβαλαν τα γκολ τους χθες, τσάκα-τσάκα, στα τελευταία λεπτά αλλά δεν είναι ικανοί για κάτι τέτοια οι Αυστριακοί (μπράβο, βρε μαμά!), μου τόνισε πως προήχθησαν Κροατία, Γερμανία, Πορτογαλία και Τουρκία και τέλος, πως αύριο θα σημάνει σημαντικό παιχνίδι μεταξύ Πορτογαλίας και Γερμανίας ή Πορτογαλίας και Ρωσίας ή Πορτογαλίας και Κροατίας...αχού...μπερδεύτηκα.

Επίσης μετά από πολύ καιρό ξαναβλέπει ξένες ταινίες και για πρώτη φορά αναφώνησε, όπως όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι πχ, εγώ και ο αδερφός μου είμαστε δύο τέτοιοι φυσιολογικοί άνθρωποι, που έχουμε δει 12.030.404.544.545, 4543333 ξένες ταινίες στη ζωή μας, εεεεε...με ένα τέτοιο ύφος και τέτοιον αναστεναγμό στο ξεκίνημα ταινίας καλής με τον.... shit! έχει κολλήσει το μυαλό μου... που κάνει τον κακομοίρη υπάλληλο φωτογραφικού καταστήματος, σε ένα κάτι σαν Μall, που παθαίνει μία παράκρουση με τη σύζυγο και μητέρα οικογενείας της οποίας εμφανίζει τα φιλμς, "Αχ, όχι!!! Μα την έχω δει αυτήν την ταινία!" (μπράβο, μανουλίτσα!)

Οταν ο υιός και αδερφούλης (αυτόν που αγκαλίτσα με μένα μας φυλάει ο άγγελος, στις φώτος του μπλογκ μου) είχε σπάσει κακήν κακώς τον αγκώνα του, καλοκαίρι πρόπερσι, και είμασταν στο νοσοκομείο το στρατιωτικό, εκεί στη Κατεχάκη με Μεσογείων, μαζί με την Ιουλία και τη μάμμι, η οποία Ιουλία προσπαθούσε ακροβατικά να τη σκαπουλάρει από τις νοσοκόμες και να κοιμηθεί τη νύχτα παρείτσα με τον αδερφούλη για συμπαράσταση! η μάμμι, γύρω στις 7 παρά, την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια και εξηφανίσθη από το θάλαμο, και ρωτώντας από δω και από κει, σιγά μη δεν έβρισκεν άκρη, βρήκε κάτι αδερφούλες άλλου φανταρακιδίου που νοσηλευόταν και παρείτσα παρακολούθησαν στην ησυχία τους το επεισόδιο της ημέρας. Μετά επανεμφανίσθη ικανοποιημένη και ήσυχη.
Ηταν τότε που η Ιουλία συμπαραστάθηκε έτσι, και ο αδερφούλης το εκτίμησε τούτο τόσο, που στη συνέχεια του ιδίου καλοκαιριού, τα δυό τους συνέλαβαν την Καιτούλα εις σπιτακίδιον πάνω στο κύμα και με αυλή με μουριές, εκεί στο Κατάκωλον Πελοποννήσου, εξ ου και "Η Καιτούλα,το παιδί του Ερωτος και του Κατακώλου!!!" χιχι.

Και η μανουλίτσα, η μία και φοβερή, κόκκινη σακουλίτσα μου είχε αφήσει στη πολυθρόνα που θα ερχόμουν να καθήσω, όταν θα την επισκεπτόμουν, για να μου πει να την ανοίξω, και να μου δείξει ένα τρισχαριτωμένο μαγιουδάκι-μπικίνι με πράσινο φραμπαλά και κουμπάκια σαν φραουλίτσες σε πράσινα φυλλαράκια, που είχε αγοράσει για την Καιτούλα, τη Καιτούλα των 13 μηνών, για το πρώτο της πλάτσα-πλούτσα στη θάλασσα που μόνο εκστατική αναμένεται να την αφήσει όπως εκστατική την αφήνουν ήδη και τα παιδάκια που τα βλέπει να παίζουν μπάλα, στο σχολείο απέναντι, από το παράθυρο της κουζίνας της μαμάς, και φωνάζει "Απα! Απα!" τουτέστιν "Μπάλα! Μπάλα!" και "Πεγιάκια! Πεγιάκια!" τουτέστιν "Παιδάκια! Παιδάκια!"

Ευλογημένες ώρες.

BALABALA BAMBALUNA.

ΠΟΙΗΣΗ 7: COME ON, GIRLS! LET'S FEEL A BIT SEXY N' GROOVY! ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΝ ΙΔΙΑ, ΤΗ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΜΕΡΑ, ΤΟΝ ΗΛΙΟ & ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ, ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΙΝΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ!

2008-06-10T04:39:00.009+03:00

ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΚΛΕΙΣΤΕ ΠΡΩΤΑ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΟ PLAYLIST!

"UNTITLED" by ALBERTO VARGAS, circa 1920

"OH LA LA" (LIVE) - GOLDFRAPP

"OH LA LA" (BENNY BENASSI REMIX) VIDEO REMIX - GOLDRAPP

"NITA NALDI" by ALBERTO VARGAS, 1923

"STRICT MACHINE" - GOLDFRAPP

"DIANE VON FURSTENBERG & ARA GALLANT AT THE BOOK PARTY FOR THE "THE POWER LOOK" BY EGON VON FURSTENBERG, NEW YORK, 1978. PHOTO by RON GALELLA

"TRAIN" (UNCENSORED) - GOLDFRAPP

"ΠΑΡΘΕΝΟΣ" by GYSTAV KLIMT, 1912

ΦΩΤΕΙΝΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ, ΔΙΟΤΙ ΜΑ ΤΩ ΘΕΩ ΤΟ ΑΞΙΖΟΥΜΕ!
BALABALA BAMBALUNA.

ΑΓΓΕΛΟΙ! ΜΕΓΑΛΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΕ ΠΙΝΑΚΕΣ ΜΕ ΑΓΓΕΛΟΥΣ! & "ΣΠΟΥΔΗ ΘΑΝΑΤΟΥ": ΜΕΡΟΣ Α: "ΠΡΟ ΘΑΝΑΤΟΥ", ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2: "Η ΕΠΙΣΚΕΠΤΡΙΑ".

2008-06-01T03:50:00.018+03:00

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΠΙΝΑΚΕΣ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟΥΣ ΑΓΓΕΛΟΥΣ ΠΑΡΕΜΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΠΙΝΑΚΕΣ ΜΕ ΑΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΟΜΩΣ ΕΝΝΟΙΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΑΙΣΘΗΤΙΚΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ!
"TRANSITION".

"GUARDIAN ANGEL".

"MADONNA AND ANGELS", IDEE COOPER SWIFT.

"PRELUDE TO THE BIG BANG".

"THE OLDEST ANGEL", CHRISTENSEN.

ANGEL IMAGES SERIE, LISA MARIE.

"WASH AWAY THE DUST".

"BAND OF ANGELS", P.J. BACH.

WHIMSICAL ANGELS: "THE MASK", KATHY OSTMAN MAGNUSEN.

"OLGA IN THE CLOUDS", JAN SAUDEK, 1984.

"WILD ANGELS".

"ANGEL ON A WOODEN BOWL", TASCHA.

"CHILDHOOD", JAN SAUDEK, 1966.

"UNDERSTANDING ANGELS", MOSIE HOPE, 2006.

"ANGEL II", VAVROVA.

"ANNUNCIATION", CHRISTENSEN.

"ANGELS FOR MAGDA" PICTURE 4, VAVROVA.

"WALK AMONG THE STARS", BARBARA MEDFORD.

"SUMMER ANGEL".

"THE COSMIC MOTHER MARY".

"THE FYNBOS ANGEL", MOSIE HOPE, 2006.

TINY ANGELS: "THE JOURNEY", KATHY OSTMAN MAGNUSEN.

"MASTERS".

ABSTRACT ANGEL PAINTINGS, SONYA STEWART.

"SPRING ANGEL OF RENEWAL AND GROWTH", MARISSA GARCIA.

"LION PAINTING", YELENA.

"STORM-CLOUD ANGEL", DANIEL PAULO.

"BLUE RETREAT" SERIE "STRANGE ANGEL", DANIEL PAULO.

"STRANGE ANGELS", DANIEL PAULO.

ANGEL IN SANTA ROSA, CALIFORNIA.

"THE SEEKER", BARBARA MEDFORD.

"SECRET OF AN ANGEL"

"SHADOWS UNDER MOONLIGHT, UNICORNS",SANDRA STAPLE, 1997.

"SNOWANGEL", TASCHA.

"NURTURING ANGEL", MARISSA GARCIA.

"DREAMANGEL", MARISSA GARCIA.

"PRAYER ANGEL".

"HAPPY DREAM", BESSIE PEASE.

"PRIMITIVE ANGEL", TASCHA.

"ROSES IN THE HEART".

"MORNING ANGEL".

"ANGELS".

-------------------------------------------------------------------------------------------------

ΜΗΝΑΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ ΤΟΥ 2008:

...(ΣΥΝΕΧΕΙΑ)...
"Πάλι βράδυ. Λίγο πριν τις 8. Kάθε βράδυ. Πολλές φορές και μετά τις 8. Μου άρεσε που στη πύλη είχαν κατανόηση. "Είναι αργά πλέον" μας είχαν πει δυο, τρεις φορές οι σεκιουριτάδες. "Είναι απολύτως επείγον!" απαντούσαμε και, κάνοντας μας ελαφρώς το χατήρι, μας άφηναν να περνάμε. Και μέσα, πριν ακριβώς από τους θαλάμους, στη γενική πρώτη πόρτα, έγραφε πως το επισκεπτήριο, το χειμώνα, είναι μέχρι τις 8. Μόνο που κόσμος πολύς παραμένει μέσα.
Είναι οι γυναίκες ανδρών, σχεδόν όλων ετοιμοθάνατων, που δεν έχουν τα έξτρα χρήματα να πληρώσουν αποκλειστικές νοσοκόμες. Οχι, δεν είναι ξαπλωμένες στο κρεβάτι τους. Οχι, δεν είναι ξαπλωμένες σε διπλανό άδειο κρεβάτι ή σ'ένα, κάποιο υποτυπώδες στρώμα. Οχι, ούτε καν στο κατάστρωμα φέριμποουτ ή στο κεντρικό σαλόνι β' θέσης, για νησί των Κυκλάδων. Ούτε καν ξαπλωμένες σε παγκάκι πλατείας με παιδάκια τριγύρω. Είναι καθισμένες σε μια στρυφνή καρέκλα, και σε μια δεύτερη, στρυφνή καρέκλα τα πόδια τους. Ολη την ημέρα, με τους γιούς και τις κόρες να πηγαινοέρχονται, και λίγο πιο αραιά, λοιποί συγενείς και φίλοι. Είναι πτέρυγα ετοιμοθανάτων. Ερχονται όρθιοι και δείχνουν εκ πρώτης γεροί και είναι ομιλητικοί, οι ασθενείς. Ναι, ναι, σίγουρα με κάποιο πρόβλημα. Το οποίο πρόβλημα όμως αποκαλύπτεται πως είναι πολύ σοβαρό και αρχίζουν θεραπεία. Και οι θεραπείες είναι βαριές, και μαλλιά πέφτουν, και τα λευκά αιμοσφαίρια πέφτουν, και το αμυντικό σύστημα πέφτει, και να σου, πνευμονικό οίδημα να κολλάει ο ένας. Να, ιλαρά να κολλάει ο άλλος! Από... όποιον, όποιον μπορεί να φέρει ένα σχετικό μικρόβιο, εκείνοι, πιθανόν, θα το πάρουν. Επίσης δε, εάν υπήρχε κάποιο άλλο, δεύτερο πρόβλημα υγείας για το οποίο δεν μερίμνησαν, επιστρέφει τώρα τούτο κακεχεντρές να δώσει τη χαριστική βολή σα μιά χαντζαριά! Και έτσι, απλά και έκπληκτα, ξάφνου και λειώνουν...αυτοί οι άνθρωποι. Κυριολεκτικά.

Η κυρία του πρώτου κυρίου, δηλαδή του πρώτου κρεβατιού όπως μπαίνεις στο δωμάτιο της θείας Ζωής, δεξιά, του ετοιμοθάνατου και στεκούμενου κυριολεκτικά σαν εσταυρωμένος του Ελ Γκρέκο, με ένα πνευμονικό οίδημα να τον προετοιμάζει για τον τάφο, μοιάζει στο πρόσωπο με τη γιαγιά μου τη Μαρία, την Αιγινίτισσα. Ποτέ άλλοτε δεν είχα συναντήσει κάποια που να μου θυμίζει τη μακρινή γιαγιά μου Μαρία. Η σύζυγός ήταν κοντούλα, χοντρούλα σαν γιουβαρλάκι, με τα πόδια απολύτως πρησμένα, τόσο που πιο πρησμένα δε γινόντουσαν γιατί θα έσκαγαν. Και ήταν αυτή που μας είπε πως χθες βράδυ που ΄σαν ξάγρυπνη, άκουγε τη Ζωίτσα, τη δικιά μας Ζωίτσα, συνέχεια να κλαίει. Ωστε κλαίει τις νύχτες, κάποιες νύχτες...αλλοίμονο! Σιωπώ.
Και στέκομαι μπρος στο κρεβάτι του αντρός της, και "βαθύτατα λυπάμαι" λέω στην ίδια και στη κόρη τους. Και κείνες, έτσι ανοιγμένες καθώς ήσαν από τον πόνο, μου δίνουν πληροφορίες για τη κατάσταση τους, πάντα όμως με ένα τόνο χαμηλό, σα μυστικό, και έτσι γρήγορο που προσπαθώ πολύ και αναποτελεσματικά να καταλαβαίνω όλα όσα κατά ένα τρόπο μου εκμυστηρεύονται. Μα κι αν κάποια λόγια δεν καταλαβαίνω, καταλαβαίνω τα πάντα. Τα μάτια μου είναι γεμάτα συμπόνοια και κείνες το αντιλαμβάνονται και με ευχαριστούν. Και με ρωτάνε πως πάει η δικιά μας, η θεία, και γω δεν μιλώ μα με τα χείλη στενάχωρο νόημα τους κάνω μόνο, πως δεν πάμε καθόλου καλά.

Νάμαστε πάλι, η μητέρα και γω, μετά το πρώτο φιλί μας στη Ζωίτσα, να τρέχουμε πάντα να καπνίσουμε ένα τσιγάρο και να πιούμε, εγώ καφέ και η μητέρα, μιας και όπως απεφάνθη οι καφέδες τους είναι ελαφρώς αποτυχημένοι, ειδικά ο ελληνικός, μίαν Αμίτα κουτάκι, μπλε χυμό.

Οχι, όχι. Οτι θα περνάγαμε τους πρώτους μήνες του 2008, καθημερινά, στο γενικό κρατικό Γεννηματάς, με τη Ζωίτσα να αργοσβήνει στα χέρια μας όχι, αυτό δεν το είχαμε σχεδιάσει. Με τίποτε. Αυτό παρατηρούσαμε με τη μητέρα καθώς, από το κυλικείο του νοσοκομείου, επιστρέφαμε στο κτήριο της Ζωής. Ενα νοσοκομείο με πολλά διάφορα κτήρια, τακτοποιημένο, φρεσκοβαμμένο και καθαρό, και μέσα στα πεύκα. Και στο εσωτερικό του κυλικείου να, 3 πεύκα που δεν τα ξερίζωσαν μα τουναντίον τα άφησαν ως είχαν, ασβεστωμένα και ψηλά, να διαπερνούν, κατόπιν μελέτης, σοφά το στέγαστρο. Εχει ωραία κωκ στο κυλικείο. Και κάτι ωραία ντόνατς και πολύ ωραίο μιλφέιγ καθώς φαίνεται, ακόμη τούτο δεν το έχω δοκιμάσει. Οι καφέδες είναι ενοχλητικά ασήμαντοι. Ενα φραπεδάκι τελειώνει σε ένα τσιγάρο και έτσι τρέχω να παραγγείλω κι έναν δεύτερο. Σα κυλικείο νοσοκομείου δεν πουλάει ούτε αλκοοόλ ούτε τσιγάρα. Πουλάει δεκάδες σερβιέτες και πάνες, πολλές πάνες. Και ακριβώς δίπλα, το ψυγείο με τα γλυκά και τα πολύ ωραία επίσης σάντουιτς κατά πως και τούτα φαίνονται να είναι.
Οχι. Και τις τελευταίες ημέρες έχει ωραίο, σαν ανοιξιάτικο, ήλιο και λαμπερά μεσημέρια! Και όχι, όχι, ότι θα σύχναζα στο κυλικείο του Γενικού Κρατικού,στη Μεσογείων, στο Πεντάγωνο, ότι θα έτρεχα να πιω ένα καφεδάκι, αφού πρώτα θα είχα περάσει να χαιδέψω τη Ζωίτσα μέσα στη βυθιότητα της, λέξη που έμαθα, ξαναθυμήθηκα, από τις ειδήσεις για τον Χριστόδουλο, όχι, δεν το είχα σχεδιάσει και δεν το περίμενα. Πρώτα ένα χάδι στη Ζωίτσα. Και μετά, τρέχοντας στο κυλικείο, να πιώ ένα ή δύο φραπεδάκια με 3, 4 τσιγάρα, να στανιάρω. Και μετά πίσω, να αφοσιωθώ, την υπόλοιπη ώρα μου, σε κείνη.

Ζωή, Ζωίτσα, "ζωάκι" τη φωνάζει η μητέρα μου, και γω μισογελάω. Ναι, έτσι, "ζωάκι", τη φώναζε το Μαρικάκι, η μαμά τους δηλ. και γιαγιά μου, με τα εξαίρετα οπίσθια, τη κομψή μεσάτη φιγούρα και τα πολύ πυκνά μαλλιά της που τραγούδαγε μέσα στο σπίτι, ολημερίς. Υπήρχε η ιδέα να γινόταν, να σπούδαζε για τραγουδίστρια όπερας! Κάτι που ποτέ δεν πραγματοποιήθηκε και που ποτέ δεν θα πραγματοποιηθεί. Μα ποτέ."
...(ΣΥΝΕΧΕΙΑ)...

BALABALA BAMBALUNA.

ΑΓΓΕΛΟΙ!! ΜΕΓΑΛΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΕ ΠΙΝΑΚΕΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟΥΣ ΑΓΓΕΛΟΥΣ! & "ΣΠΟΥΔΗ ΘΑΝΑΤΟΥ. ΜΕΡΟΣ Α': ΠΡΟ ΘΑΝΑΤΟΥ. ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α': EΚΛΑΙΡ!"

2008-05-20T01:40:00.035+03:00

"ANGEL", ABBOTT THAYER, 19TH C.

"NIGHT", EDWARD-ROBERT HUGHES, LATE 19TH C.

"SAN MIGUEL ARCANGEL", DIEGO DE LA PUENTE, XVII.

"ANGELS", SIR EDWARD-COLEY BURNE-JONES, 1890.

ANGEL AND ANN, FRA ANGELICO, 1420.

"NOON", ABBOTT THAYER?, 19TH C.

"MY SOUL IS AN ENCHANTED BOAT", WALTER CRANE, C.1875.

"ARCANGEL ARCABUCERO" ANONIMO, SEGUIDOR DEL MAESTRO DE CALAMARA, XVII.

"DANTE AND VIRGIL IN HELL", BOUGUEREAU, 19TH C.

"L'ANGE MUSICIEN", HENRI-LUDOVIC-MARIUS PINTA, 1892.

BOUGUEREAU.

BOUGUREAU.

"FRANCIS OF ASSISI AND THE HEAVENLY MELODY", FRANK-CADOGAN COWPER, 1902.

"MADONNA WITH CHRIST AND ANGEL", FILIPPO LIPPI, 1450.

"L'ANGE GARDIEN", GABRIEL-JOSEPH-MARIE-AUGUSTIN FERRIER, LATE 19TH C.

"ANGEL DE LA GUARDA", ANONIMO, XVII.

"FOUR CORNERS TO MY BED", ISABEL-LILIAN GLOAG, LATE 19TH C.

"ANGEL VIRTUD", SEGUIDOR DE BARTOLOME ROMAN.

(HAVE TO BE FOUND).

"THE LIGHT OF THE WORLD", FREDERIC-JAMES SHIELDS, MID-LATE 19TH C.

ANGELS, ANTIQUE PRINT DORE, 1870.

ARCHANGEL GABRIEL ON A RUSSIAN ICON.

"ANGEL AT THE DOOR", ELEANOR-FORTESCUE BRICKDALE, 1930.

"ANGEL DE LA PASSION CON ESCALERA", ANONIMO, XVII.

ARCHANGEL MICHAEL, MEMLING.

"BEHOLD THE HANDMAID OF THE LORD",DANNTE GABRIEL ROSSETTI, 1849.

"THE ANNUNCIATION", WILLIAM-ADOLPHE BOUGUEREAU, 1888.

GOLDEN ANGEL, FROM THE ANNUNCIATION PAINTINGS, OF FRA ANGELICO.

"THE ANNUNCIATION", DANTE GABRIEL ROSSETTI, 1855.

ANGEL OF ANNUNCIATION, DA VINCI.

"HOW AN ANGEL ROWED SIR GALAHAD ACROSS DERN MERE", SIR JOSEPH-NOEL PATON, MID LATE 19TH C.

"ANGELS PLAYING VIOLON", ADOLPHE WILLIAM BOUGUEREAU.

ANNUNCIATION.

"SIR GALAHAD", ROBERT BURNS, 1891.

"ANNUNCIATION", CHRISTENSEN.

"ANNUNCIATION" CARAVAGGIO, 1608-09.

"DEATH OF AN ANGEL", WILHELM LIST, LATE 19TH C.

"VIRGIN WITH CHILD SURROUNDED BY ANGELS", JEAN FOUQUET, 1450.

*"ANNUNCIATION", SANDRO BOTTICELLI, 1489-40.

"AN ANGEL PIPING TO THE SOULS IN HELL", EVELIN DE MORGAN, C.1916.

"ANNUNCIATION", RUBENS, 1628.

"MORS JANUA VITAE", SIR JOSEPH-NOEL PATON, 1866.

"MADONNA ON FLORAL WEATH", RUBENS, 1620.

"ANNUNCIATION", PIETER PAUWEL RUBENS, 1609-10.

"THE SLEEPING ANGEL", LEON-JEAN-BASILE PERRAULT, 1897.

"THE FALL OF THE REBEL ANGELS", PETER BRUEGEL THE ELDER, 1558.

ABBOTT THAYER.

"SAINT CATHERINE", EDWARD-REGINALD FRAMPTON, 1902.

THE ANGEL OF PRAYER.

"THE BIRTH OF THE VIRGIN", ALBRECT ALTDORFER, 1525.

"THE ANNUNCIATION", HENRY-OSSAWA TANNER, 1898.

"ECCE ANCILLA DOMINI", EDWARD A. FELLOWES-PRYNNE, LATE 19TH C.

"THE ANGEL", SIR EDWARD-COLEY BURNE-JONES, 1881.

"THE ANNUNCIATION", JOHN-WILLIAM WATERHOUSE, 1914.

"THE MADONNA AND CHILD WITH TWO ANGELS, VERROCCHIO, C.1470.

THE VIRGIN WITH ANGELS, ADOLPHE-WILLIAM BOUGUEREAU, 1900.

"YOUTH", SIR JOHN-EVERETT MILLAIS, C.1847.

"THE DEAD CHRIST WITH ANGELS", ROSSO FIORENTINO, 1524-27.

"THE DEAD CHRIST SUPPORTED BY ANGELS", VERONESE, 1580-88.

"ANGELS AND THE HOLY CHILD", MARIANNA STOKES, 1893.

ANGEL WITH ANN, FRA ANGELICO, 1441.

"ANGEL OF ANN", FRA ANGELICO, 1437.

"THE EXPULSION OF ADAM AND EVE", THOMAS STOTHARD, MID 19TH C.

ANGEL, RUSSEL.

"ANGEL WITH THE KEY TO THE BOTTOMLESS PIT", ALBRECHT DURER.

ANGEL, MAESTRO CALAMARCA, XVII.

"EXPULSION FROM PARADISE", ALEXANDRE CABANEL, MID 19TH C.

"IMMORTALITY", HENRI FANTIN-LATOUR.

"O SALUTARIS HOSTIA", GEORGE-WOOLISCROFT RHEAD, MID 19TH C.

"THE GARDEN OF LOVE", RUBENS.

"VISION OF ST. JOHN", ALONSO CANO, 1652.

"THE ANNUNCIATION (THE FLOWER OF GOD), SIR EDWARD-COLEY BURNE-JONES, 1862.

(HAVE TO BE FOUND).

"VIRGIN ENTHRONED", ABBOTT THAYER, 1891.

"THE ANNUNCIATION", F. PICKFORD MARRIOTT, 1901.

"A SONG OF THE ANGELS", BOUGUEREAU.

"PEACE", LUDWIG KNAUS, LATE 19TH C.

"DAWN", EVELYN DE MORGAN.

THE VIRGIN AND CHILD IN A GARLAND OF FLOWERS, RUBENS, 1621.

"ADOLESCENTIAE SOMNIA CELESTIAE" (DETAIL),JOHN-STAINES BABB, LATE 19TH C.

----------------------------------------------------------------------------------------------------
ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ Η ΩΡΑ ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΤΡΙΤΗΣ KAI 2O TOY MHNΟΣ, ΜΗΝΑΣ ΜΑΙΟΣ ΤΟΥ 2008.
Ο,ΤΙ ΑΚΌΛΟΥΘΕΙ ΣΥΝΕΒΗ ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 2008:

"αγόρασα δύο παραδοσιακά εκλαίρ από το κυλικείο του νοσοκομείου. μου τα βάλανε σε σακουλίτσες χάρτινες και με χαρτοπετσέτες μπόσικες με σε μία μεγαλύτερη σακούλα πλαστική. στο σπίτι, έβγαλα κρυφά το πρώτο εκλαίρ και αν και σκέφτηκα να το κόψω στη μέση και να δώσω το μισό στον άντρα που συγκατοικεί μαζί μου αποφάσισα πως νιάμ, νιάμ πολύ μου αρέσει, και θέλω να το φάω όλο μόνη μου και να μη του δώσω τίποτα. κι έτσι κι έγινε. όσο για το δεύτερο εκλαίρ, περίμενα πότε θα κοιμηθεί. μου 'πε πως πάει να κοιμηθεί και 'γω που βέβαια κοιμάμαι πάντα μα πάντα αργοπορημένη και δεύτερη τον πάω στο κρεβάτι του και και τον περιμένω καθιστή στην ακριά του στρώματος του, κλείνω το μεγάλο φως, ανοίγω το μικρό ροζ φωτάκι, ο άντρας θ' ανάψει το τελευταίο του τσιγάρο της ημέρας ξαπλωμένος και χωμένος στις κουβερτίτσες του και με το καλό μου προφίλ προς τη μεριά του, παρέα με τα κυματιστά μαλλάκια μου τον ακούω να μου λέει κάτι σαχλαμαρίτσες που πολύ βαριέμαι, με ρωτάει όμως κι αν είμαι η κουκλίτσα του και η bambaluna του και τι καλό παιδάκι λέει πως είμαι και πόσο τον αγαπάω? "όσο μ' αγαπάς εσύ" του απαντώ, τι βλακώδης και η δική μου απάντηση, ή είναι και σοφή, ή είναι μόνο σαχλή, σκέφτομαι, και μου φιλάει τα χέρια και μου χαιδεύει τα χέρια, τα χέρια μου που πάντα τόσο μικρά του φαίνονται σε σχέση με τα δικά του, και έχει ιδιαίτερα μεγάλα χέρια και εγώ ιδαιτέρως λεπτά και μικρά χέρια, έχω πολύ λεπτούς καρπούς, και αυτό πολύ του αρέσει και ότι δεν μπορεί να με αφήσει λέει γιατί νιώθει πως πρέπει να με προσέχει συνέχεια γιατί με θεωρεί εύθραυστη και ευάλωτη. του δίνω ένα φιλάκι στο στόμα και γρήγορα πρέπει να πάω να γράψω για τη θεία μου του λέω και κλείνω το φως, κλείνω και τη πόρτα, και τρέχω στο γραφείο μου με την ησυχία μου να δαγκώσω το δεύτερο εκλαίρ μου παρέα με κόκα κολα! oh, lala! τι μούτρο που είμαι! στη τηλεόραση ο χαρδαβέλας, ο τριανταφυλόπουλος, ο καπερνάρος ο δικηγόρος, σε εκπομπή για την τσέκου, χιουρειειειειει!!! γιχααά!!!! ανοίγω το κομπιούτερ.

ένα ωραίο κρανίο. ένα κρανίο ωραίο. όταν είσαι μια καλλονή ακόμη και το κρανίο σου είναι ωραίο. περνάνε τα χρόνια τα πολλά, μα τα οστά κρατούν γερά και ένδοξα τα φρύδια τα τοξοτά στη θέση τους, τη μύτη τη φίνα στη θέση της, τα ζυγωματικά στη θέση τους, μόνο λίγο τα χείλη εκτεθειμένα στο χρόνο και χωρίς να κρατιούνται από κάπου γερά λίγο μαζέψανε και συνοφρυώθηκε το δέρμα από πάνω, το αν μια γυναίκα υπήρξε καλλονή φαίνεται στο πρόσωπο της όταν πλέον έχει αρχίσει να γερνάει. το πρόσωπο όσο και να γερνάει σε κάνει να σκεφτείς ότι αλάς! αυτή η γυναίκα πρέπει να υπήρξε πολύ ωραία στα νιάτα της.
έτσι η θεία Ζωή, αδερφή της μαμάς μου, ήταν η καλλονή της οικογενείας. λένε πως η γιαγιά τους από τη μεριά του πατέρα, η καθαρόαιμη σμυρνιά, υπήρξε μια πολύ ωραία γυναίκα και αρχοντική σε μία μοναδική φωτογραφία στέκεται, φωτογραφία που η εγγονή της Ζωή και θεία μου έχει φυλαγμένη και που εγώ ακόμη δεν την έχω δει, τη προγιαγιά μου τη σμυρναία τη Ζωή.

τα μαλλάκια της Ζωής έπεσαν όλα. στην αρχή, στο νοσοκομείο τα μαλλιά της ήσαν μαζεμένα πίσω. μαύρα βαμμένα και πάντα τόσο αρχοντικός αυτός ο κότσος πίσω χαμηλά και δύο πέρλες για σκουλαρίκια. στις πρώτες μέρες τα μαλλάκια της λοιπόν ήσαν όλα μαζεμένα πίσω και πάνω ανάστατα, όπως ανάστατες ήσαν όλες εκείνες οι πρώτες ώρες μα και μέρες στο νοσοκομείο ντυνάν. μετά τη μεταφορά της στο γενικό κρατικό, στο κτίριο 3, και δωμάτιο 3, και στο 3ο κρεβάτι, πλάι στη μπαλκονόπορτα, και με 3 αποκλειστικές... οι δύο από τις 3 αποκλειστικές μας έλεγαν πως έπρεπε κάπως να τη λούσουν! κι ας ήταν η ίδια αποκαμωμένη. ο θείος σπύρος ο σύζυγος, έτρεξε και πήρε από ένα κατάστημα ηλεκτρονικών στους αμπελοκήπους που ευτυχώς ήταν ανοικτό, αν και απόγευμα που τα μαγαζιά κλειστά, και της αγόρασε ένα πιστολάκι. βραδάκι το έφερε στο νοσοκομείο χαρούμενος, ανακουφισμένος που το πέτυχε το μαγαζί ανοικτό! είχε πριν ένα πιστολάκι η Ζωή μέσα στο κομοδινάκι της, αλλά κάποιος πρόλαβε και το βούτηξε! περίεργο!!! τώρα είχε καινούργιο.

βάραινε όμως μέρα με την ημέρα, έτσι και τόσο, που πρακτικά αδύνατον ήταν να ανασηκωθεί η γυναίκα να λουστεί.
ξαφνικά, ένα μεσημέρι, σε μία από τις καθημερινές τόσες επισκέψεις μου, το κεφαλάκι της πάνω ήταν πλέον γυμνό, καθώς μόνο μερικές τρίχες είχαν παραμείνει, καθώς η χημειοθεραπεία τα είχε τσακίσει όλα. όλα τα μαλλάκια της, γύρω από το κρανίο της είχαν μαζευτεί και μαζέψει, μπλεγμένα, και σαν ένα κομμάτι χοντρής γκριζόμαυρης τσόχας στέκονταν ακόμη στο πίσω και κάτω μέρος του κρανίου χάρις στο βάρος του κεφαλιού και στο λαστιχάκι της μάσκας οξυγόνου που είχε στο πρόσωπο της. ο σπύρος δεν ήθελε να το βγάλουν αυτό το κομμάτι μαλλιού για τη περίπτωση που η Ζωή εάν έκανε κίνηση με το χέρι της στο κεφάλι της να έπιανε κάποια μαλλιά! να μη καταλάβαινε ότι της έχουν πέσει, να μη στενοχωριόταν. ίσως και για να μην στενοχωριέται και ο ίδιος ο σπύρος.
σήμερα πλέον είδα πως την το 'κοψαν αυτό το κομμάτι μαλλιών που κρεμόταν κυριολεκτικά από δύο τρεις τρίχες. δεν είχε νόημα. και όπως είπε ο σπύρος, μέσα στη μαύρη απελπισία του, εάν συνερχόταν η Ζωίτσα αμέσως θα της έφερνε τη περούκα από το σπίτι να τη φορέσει να μην στενοχωρηθεί...να μη στενοχωρηθεί...να μη στενοχωρηθεί...να μη στενοχωρηθεί.

ο θόρυβος από το μηχάνημα για το οξυγόνο είναι δυνατός. αν κλείσεις τα μάτια μπορεί να γελαστείς για λίγο και να νομίσεις ότι είσαι σε κήπο με ωραίο συντριβάνι με τα δυνατά νερά του δυνατά να τρέχουν και δυνατά να κάνουν ανάποδες κωλοτούμπες και δυνατά να κυλάνε και όλα δυνατά. συντριβάνι, στη μέση του δωματίου τρίκλινου, με ανθρώπους που ήρθαν στα δυό τους όρθιοι μα βρίσκονται από τα φάρμακα, και τις θεραπείες, μα τω θεώ σαν εσταυρωμένοι με πρόσωπα αποστεωμένα, τα χέρια αριστερά και δεξιά αποκαμωμένα από τα σωληνάκια για τον ορό με γλυκόζη επειδή δεν μπορούν να φάνε τίποτα, ενίοτε και με μορφίνη για τον πόνο, σωληνάκι για τα ούρα, σωληνάκι για τα μυστήρια πράσινα υγρά του στομάχου που αν δεν βγούν από το σωληνάκι θα βγουν ως πράσινος εμετός, σωληνάκι για το οξυγόνο, σωληνάκι για το αίμα, σωληνάκι και για αιμοπετάλια...τουλάχιστον...

χέρια, αφημένα κι απλωμένα στα πλάγια γεμάτα μελανιές...γεμάτα μελανιές... ο κύριος δε, ο πρώτος καθώς μπαίνουμε στο δωμάτιο της Ζωής, και που τον χτύπησε πνευμονικό οίδημα ίδιος εσταυρωμένος του Ελ Γκρέκο είναι. τα λευκά του είναι τόσο χαμηλά που αμυντικός οργανισμός δεν υπάρχει, ο φόβος δεν είναι να κολλήσουμε εμείς κάτι από αυτούς τους ασθενείς. ο φόβος είναι να μην κολλήσουνε αυτοί κάτι από μας. για κάποιο λόγο τα μάτια αυτού του κυρίου δεν είναι εντελώς κλειστά. στην ουσία είναι μισάνοιχτα προς ανοιχτά και οι κόρες του είναι στραμμένες μόνιμα προς τα πάνω, προς τον ουράνια, προς τα ουράνια ακριβώς όπως ο χριστός κοίταξε λίγο πριν ξεψυχήσει. όπως το περιγράφω ακριβώς και ακόμη χειρότερα. και το στέρνο του, γυμνό για κάποιο λόγο, σαν να έχει πεταχθεί όλο προς τα πάνω και προς τα έξω σαν να 'ναι εσταυρωμένος μα και ανδρειωμένος μαζί. έτσι, ακίνητος σ' αυτή τη στάση σαν αιώνια.

μία εσταυρωμένη, η Ζωίτσα μας, και ένας εσταυρωμένος ο κύριος στο κρεβάτι 1, μας κάνουν δύο εσταυρωμένους. και υπάρχουν κι άλλοι πολλοί σε κείνα τα δωμάτια, σε κείνη τη πτέρυγα του νοσοκομείου...

.................(συνεχίζεται)..........."

ΒΑLABALA BAMBALUNA.

EΝΑ ΜΙΚΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΑLESSANDRA CELLETTI! ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΡΙΑ, ΠΙΑΝΙΣΤΡΙΑ & VIDEO ARTIST!!! 5 ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ VIDEO-CLIPS!

2008-05-16T23:27:00.010+03:00

MUSIC: RIMBAUD ET "L' ETERNITE" BY ALESSANDRA CELLETTI & ROSARIA PERINI
VIDEO: ALESSANDRA CELLETTI
SOPRANO:ROSARIA PERINI

MUSIC: "CHI MI DARA LE ALI" BY ALESSANDRA CELLETTI
VIDEO: ALESSANDRA CELLETTI

MUSIC: "DEAR TO ME" BY ALESSANDRA CELLETTI
VIDEO: TONY SBARBARO

MUSIC: "GNOSSIENNE N.2" BY ERIK SATIE
PLAYED: BY ALESSANDRA CELLETTI
VIDEO: ALESSANDRA CELLETTI

MUSIC:"UN CUORE DI PIETRA" BY ALESSANDRA CELLETTI
VIDEO: FRANZ SOPRANI